Sarmaşık

"O-onu benden u-uzak tut!" dedi zorlukla konuşarak, sesini korku kaplamıştı ve bu korkuyla beraber seside kısılmıştı, bakışlarını Sarmaşıktan ayıramazken başımı iki yana salladım kıkırdayarak.

"Olmaz, sen ölmek istiyordun işte, sana yardım edeceğim..." dedim tehlikenin büründüğü sesimle. Bakışları titreyerek bana döndüğünde kan rengindeki ruja hakim olduğu dudaklarımı birbirine sürttüm. "Hazır mısın? Ben bile her seferinde bu kadar heyecanlanıyorum be Kaya!" dedim neşeyle, sol elimi onun omzuna doğru uzattığımda gülümsemem genişledi, karşımdaydı ama hiç bir şey yapamıyordu, elleri bağlanmıştı ve ne kadar geri gitmek için çabalasa da başarısızdı. "Sen ise ilk ve son defa yaşayacaksın..." dedim karanlığa daha fazla gömülen tehlikeli sesimle.

Bakışlarım derince gözlerine kilitlerken sağ kolumu serbest bırakıp sol kolumdan dolanarak Ender'in omzuna geçen Sarmaşığı hissettim. Tamamen ondan kurtulduğumda arkamdaki koltuğa bir kaç adım gerileyerek oturdum. Iyice yerimi aldığımda ise zevkle karşımdaki vahşi görüntüyü izliyordum. Çığlıklar kulaklarımdaydı, Sarmaşık önce Ender'in sol kulak memesini dişlemiş, kanamasına sebep olmuştu, şimdi ise dolanarak tıpkı ismi gibi Ender'in boğazını sarmıştı.
Kulaklarımda çığlığının sesleri yankılanırken, eski çığlıklarımla karışmıştı.
İçimdeki dinmeyecekti, asla ve ben, öldürmeye devam edecektim, ateş sönmezdi zira bu saatten sonra sönse de bir şey değişmeyecekti.
Batmıştım ve bu bataklıktan kurtulmam için kendimin ölmesi lazımdı.
Yada bir kalp, sonsuza dek benim yanımda atacak bir kalp...