YARALI KALP

Geçmişin izleri karşıma çıktığında kalbimin zilini çalıp yokluyordu
...
Kaybolmuşum şehrin sisli sokaklarında,
Kaybolmuşum şehrin karanlık fikirlerinde.
Işık yok, kurtaracak kimse yok.
Yalnız başıma, bir başıma kalmışım ortada
Bir yanım yoksul, bir yanım reaya kapılmış
Bekliyorum bulmanı bu karanlıkta çaresizce
...
"Bu aşkta kazanan yok. Sen saflıktan kör olmuş bir budalasın çok yazık sana. Yapma bu eziyeti kendine. Aşk yalan, aşk koca bir yalan." dedi aşka inanmayan Kemancı Yaşlı Amca. Belki de dedikleri doğruydu. Belki de anlattığı gibi kör olmuştu insanlar aşktan. Yolunu bulamayan kör budalalar olmuşlardı.

"Kalbim taştan mıdır bilemem. Kalbim sadece kan pompalayan yaşam organı mıdır bilemem. Fakat tek bildiğim şey ben cidden aptal turunçgil olan bir budalaydım." cevabım onu sevindirmiş olacak ki yürü be kızım der gibi elini yumruk yapıp havaya kaldırdı. Bana göz kırptıktan sonra elini indirdi ve yine de teselli etmek için omzuma koydu.
...
Aşka inanmayanlara, kalbi taştan olup yerine birini koyamayanlara,dik başlı kadınlara ve daha nicelerine...