The Demon Boys in Section Kings (COMPLETED)
- LECTURES 10,870
- Votes 173
- Chapitres 47
Vous aimerez aussi
The Love We Can't Have
"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.Terminé
Embracing Simplicity
Isang babaeng gusto lang ng mapayapang buhay, hindi nararanasan ang dapat sa kanyang edad, patago ang kinalakihan, puro kinalakihang tao lang ang nakakakilala ng buong pagkatao niya, walang nakakakilala, masaya kaya ang ganyang buhay? Paano kung isang araw papasok na pala siya sa school na hindi niya kinasanayan? ano kaya ang mararamdaman niya kung meroong mga taong makakakilala sa kanya? sasaya kaya siya noong natupad na ang pangarap niyang may makakilala sa kanyang ibang tao? o kaya Mas gugustuhin niyang bumalik sa pagtatago kung puro masasamang tao lang din naman ang makakasalamuha niya. Matutupad pakaya ang pangarap niyang makaranas ng simpleng buhay na katulad ng ibang tao? Magugulat ka na lang kung sinong kinagagalitan nya ng husto ang magpaparamdam sa kanya ng isang tunay na buhayTerminé
We FELL INLOVE WITH THAT MYSTERIOUS GIRL'S
Ako si MARK JORDAN ALAS DELA CRUZ ang dakilang bad boy ng LION DANGER UNIVERSITY hehe good boy but I'm confident to say that I am the GANGSTER KING in our university lahat ng binubully ko ay hindi magawang makaganti dahil ako ang apo ng university namin PAMILYANG DELA CRUZ ang pangalawa sa listahan ng mga mayayaman sa buong mundo .....ngunit simula ng dumating ang isang babae sa LDU ay nag bago lahat sa tuwing binubully namin sila ay ginagantihan nila kami sila ang ang ka una unahang mag lakas loob na gantihan kamk...... Sabi ng tropa ko ay baka sila na daw ang katapat namin .....ngunit patagal ng patagal ay nahuhulog na kami sa kanila pero pano kung ang katauhan nila ay Hindi namin alam..... WE FELL INLOVE WITH THAT MYSTERIOUS GIRL'S ....Terminé
Waiting for You
Terminé
THE FIVE PRINCE AND ANGEL (COMPLETED)
01-24-22/07-07-22 Si Angel ay isang katulong sa isang mansyon na pinagtatrabahuan ng kanyang lola,ang mansyon ng mga Vamps. Masaya si Angel habang pinagsisilbihan ang mag-asawa dahil sa kabaitan ng mga ito,ngunit isang araw ay nabulabog ang kasiyahan ni Angel dahil dumating na mula USA ang limang anak ng mag-asawang Vamps. Ngunit,akala nito na kasing bait ng mag-asawang Vamps ang mga anak nito pero hindi pala. Kabaliktaran pala ang mga ugali ng magkakapatid sa magulang nila at 'yon ang naging dahilan para ka inisan n'ya ang mga ito. Ano kaya ang magiging takbo ng pamumuhay ni Angel sa mansyon ng Vamps kasama ang limang anak ng mag-asawang Vamps? Matiwasay parin ba at masaya? Magkakasundo kaya sila? ♡♡♡.Terminé
No One Raised Me, But You (Completed)
Started:6/24/25 Ended: 7/1/25 > Wala akong gabay. Wala akong tinig na nagsabi kung tama ba 'yung ginagawa ko. Wala akong kamay na humila sa'kin palayo sa gulo. Iniwan ako ng nanay ko para sa ibang lalaki. At ang tatay ko? Lagi siyang wala. Abala sa trabaho, sa kumpanya, sa kung saan. Hindi niya alam na unti-unti na akong nawawala. Akala ko okay lang maging bastos, sumagot, maglayas, manakit. Akala ko normal lang maging ako-yung walang pakialam. Pero dumating siya. Tahimik. Palaging seryoso. Ayoko sa kanya nung una-masungit, preskong presidente ng school. Pero habang tumatagal, siya 'yung tanging tao na... pinagsabihan ako. Hinintay akong magbago. Tinuruan akong rumespeto. Hindi dahil kailangan-kundi dahil gusto niya akong matutong mahalin ang sarili ko. No one raised me... but you did. And now, I don't know how to live without you.Terminé
"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.
Plus d’Infos