Ptasia klatka
- přečtení 803
- Hlasy 87
- Části 13
Taky se ti může líbit
Michał, wcale nie Mata || MATA
- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.
Śmieszne cytaty
Po co macie się zadreczać smutnymi cytatami nie lepiej poczytać coś wesołego.😊😊😊Dokončeno
ArtBook
Głównie będą tam rysunki moich OCe albo jakichś postaci z anime^^ jeśli ktoś chce żebym narysowała jego postać albo jakąś konkretną postać niech da znać pod którymś rozdziałem albo na priv. Postaram się wykonać zamówienie^^
Save her || Spider-Man
Elizabeth Stark nie spodziewała się, że po tylu latach znów zamieszka z tatą. Życie nieraz krzyżowało jej plany, ale nigdy do tego stopnia. Odrzucona przez własną matkę, znajduje dom u Tony'ego Starka i jego partnerki, nie wiedząc jeszcze, jak bardzo zmieni się jej codzienność i z jak wielką ilością kłamstw przyjdzie jej się spotkać. Tymczasem Peter Parker, chłopak z Queens dostaje zadanie, od którego będzie zależała jego dalsza kariera super-bohatera. Oprócz ochrony miasta, ma zająć się bezpieczeństwem córki swojego szefa, ale dostaje jeden, bardzo ważny zakaz - Elizabeth nie może poznać tożsamości Spider-Mana. Nie przypuszczał tylko jednego - zaprzyjaźnienia się z Betty i zakochania się w niej bez pamięci, nie mogąc powiedzieć jej o niczym. Dlatego stanął przed jeszcze większym wyzwaniem: musiał przestać ją kochać, aby ją ocalić. Na podstawie filmów o Spider-Manie z Tomem Hollandem. Okładkę wykonała @helpfulkatherine
Mentzen X Zandberg | ENEMIES TO LOVERS
Unia Europejska zakazuje posłom zakochiwać się w sobie. Mentzen protestuje wykresem o miłości posłów obniżającej inflację gdy Zandberg ora go poważną odpowiedzią w formie wiersza, która udowadnia, że UE ma rację. Dochodzi do kłótni pomiędzy nimi. W Sejmie dochodzi do kulinarnej bitwy transmitowanej przez TVP Kultura pomiędzy sławkiem a adrianem. Jednak Bitwa przynosi nieoczekiwane zakończenie - rosnące uczycie pomiędzy nimi i nową partie - LGBT ( Liga Gejów Broniących Tradycji) Czy Adrian I sławek będą razem? Czy przezwyciężą dzielące Ich bariery? Czy ich nową partia wygra wybory?Dokončeno
teacher's pet | yoonmin
Gdy w akademiku pojawia się plotka o „zaliczeniu za zaliczenie", Jimin zaczyna rozważać coś, czego nigdy nie brałby pod uwagę. Między uczniem a profesorem rodzi się gra - pełna napięcia, spojrzeń i niedopowiedzeń - w której stawką staje się nie tylko ocena, lecz także granice, które Jimin jest gotów przekroczyć, byleby tylko nie przynieść wstydu swojemu ojcu.
Wojownicy Kwiat Lotosu Tom 2
Lotosowa Łapa wydostała się z niewoli Pazura. Nie wszyscy jednak przeżyli. Jej matka i Mysz dołączyli do klanu. Jednak w lesie nie nastaje spokój. Koty dalej podejrzewają że samotnicy nie opuścili lasu a zblizająca się pora nagich drzew nie pomaga. Do klanu przychodzi kotka z która niektóre koty wiążą złe wspomnienia. Kwiat Lotosu to drugi tom fanowskiej opowieści na podstawie serii książek ,,Wojownicy" opowiadający o przygodach Lotosowej Łapy i jej przyjaciółDokončeno
Wojownicy Iskierka tom 3
To nie koniec kłopotów Lotosowa Bryza i jej przyjaciele zostali wojownikami. Kotka wraz ze swoim partnerem ma się dobrze i jest szczęśliwa. Jednak las dalej nie jest w stu procentach bezpieczny. Dalej jest w nim Brązowa Burza- matka Astrowego Skrzydła Oblodzonej Jeżyny i Gawroniej Gwiazdy, kotka która przyczyniła się lub własnoręcznie zabiła wiele kotów. Nie tylko w klanie Zielonych Liści umarł przywódca. W klanie Brzozowych Pni władze przejął Jaskółcza Gwiazda który najwyraźniej nie ma dobrych zamiarów Wojownicy Iskierka to już trzeci tom fanowskiej opowieści na podstawie wojowników opowiadającej historię Małej która dołącza do klanu.Dokončeno
- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.
Více informací