ACEM KIZI 🐺

Yanan ışık söndüğünde aydınlık ÖZLENİR.

Göktuğ Ayaz Karahan... Dağların ötesinde bir isim değil, o dağların sertliğini içine çekmiş bir yürek. Soğuğu, karı, rüzgârı, kurşunu tanıyanlardan. Ne aşkı tam yaşadı, ne de ölüme yabancı kaldı. Her şeyin ortasında, kendine bile yabancı bir adam artık.
Bir gece, rüzgârın uğultusu arasında, içindeki fırtınayla yüzleşti. "Yâr misin, yara mı?" dedi kendi kendine. Cevap yoktu; sadece geçmişin yankısı, silah sesleri ve bir kadının ismi: Sibel.

Sibel...
Adını her duyduğunda kalbi, eski bir yara gibi sızlıyordu. Onu bulmak, kurtarmak, nefesini bir kez daha duymak her şey buydu artık. Göktuğ'un hayatı, bir operasyon defteri gibi açılmıştı önünde; satır satır kanla, acıyla yazılmış bir hikaye.

O gün iki farlı kalpten iki farklı dua edildi, ama sadece bir dilek kabul oldu....