İki Ton

Çok Soğuk bir Karanlıkta sevmeye başlamıştım ben imkansızı. Elde edilecek bir yapıya, kişiliğe sahipti zira kendini teslim eden kadınlara, kızlara göre. Ben ise korkuyordum. Ona dokunmaktan , sarılmaktan, öpmekten ve en önemliside iflas eden ciğerlerimi kokusunu içime çekip hayata geri getirmekten korkuyordum. Ben buyum Karanlığı seven her seferinde yenik düşmekten bıkan, cesaretsiz, bağımlı , egosuz ve bir papatya ile mutlu olabilecek bir kitleye sahiptim. Onsuz yapamıyor Hayata devam edemiyordum. Ben bu cihanda en saf ama bir o kadar da çok seven bir kişiydim . En kısa zamanda bel ki de beni bekleyen kuru soğuk toprağa girmeye hazırlanacaktım , hazırlanıyordum .