Nothing like us || Rein van Duivenboden

Nothing like us || Rein van Duivenboden

  • WpView
    LETTURE 14,635
  • WpVote
    Voti 497
  • WpPart
    Parti 37
WpMetadataReadCompleta ven, apr 15, 2016
Cynthia: 'Gina ik denk dat je even op insta moet kijken...' Gina: 'niet alweer toch?' Cynthia: 'ik kan er niks aan doen...' Ik sluit what's app af en voel nu al een brok in mijn keel. Ik zou boos moeten zijn maar diep in mijn hart mis ik hem zo erg. Ik open instagram en ga naar Rein's profiel. Toen ik het uitmaakte had ik hem natuurlijk ontvolgt maar ik ben vaker op zijn profiel te vinden dan toen ik nog wel iets met hem had. Op zijn profiel aangekomen zie ik al dat er nieuw filmpje is geplaatst. Ik zet mijn geluid harder en klik dan het filmpje aan en niet veel later klinkt Rein's stem door mijn kamer. "I wish I could give you what you deserve. Cuz nothing can ever, ever replace you. Nothing can make me feel like you do. You know there's no one, I can relate to. And know that we won't find a love that's so true. There's nothing like us, There's nothing like you and me. Together trough the storm." Ik kijk naar de tekst eronder. 'This you're last opportunity babe' ik slik even.
Tutti i diritti riservati
#30
ruzie
WpChevronRight
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Illustration

Potrebbe anche piacerti

  • Niemand is bijzonder
  • Verliefd op een onbekende bekende - Matthy het Lam
  • Let it happen. (BZ)
  • Niet nu, maar wij
  • Van views naar vlinders
  • Though everything
  • Offline Samen
  • De nieuwe Office Manager
  • de dochter van matthy
  • Little me - Mabbie

Pommelien is 24, zangeres en altijd onderweg. Ze woont in Antwerpen, waar ze haar carrière en leven heeft opgebouwd, maar haar familie ziet ze nauwelijks. Totdat alles verandert op de dag die haar leven op z'n kop zet: haar trouwdag. Wat een van de mooiste dagen van haar leven had moeten worden, eindigt in verraad en verdriet. Huilend pakt ze de trein terug naar haar geboortedorp Ameide, terug naar de plek en de mensen die ze zo zelden ziet. Terug in Ameide wordt Pommelien geconfronteerd met haar familie, haar jeugdvrienden en een omgeving die tegelijk vertrouwd en ingewikkeld voelt. Haar ouders, haar zussen Lotte en Noor, haar vriendin Fleur en de nabije familie van Matthy jeugdvriend met wie ze een complexe band heeft maken dat ze zich enerzijds geborgen voelt, maar ook kwetsbaar. Terwijl ze probeert de pijn te verwerken, beseft ze dat het verleden, de keuzes van nu en de relaties om haar heen dichterbij zijn dan ze dacht.

Più dettagli
WpActionLinkLinee guida sui contenuti