Mum Çiçeği

Mum Çiçeği

  • WpView
    Reads 1,074
  • WpVote
    Votes 89
  • WpPart
    Parts 18
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Apr 25, 2026
Genç gazeteci Ahu Tekindor, yıllardır yakalanamayan bir suçlunun haberini yapar. Çektiği son fotoğraf ecel fermanı olur. Artık Kızıl Karga'nın hedefindedir. Onu kurtarabilecek tek kişi ise, teşkilatın asi ve gizemli adamı Komiser Feza Karahan'dır. Ankara susmaz. Gri sokaklarında, ölümün gölgesi adım adım iz bırakır. Bazı çiçekler karanlıkta açar. Bazıları kanla sulanır. Ve aşk, en yanlış zamanda gelir. "O, kaybolduğum yollarda karanlığıma güneşti. Cehennemime su, viran kalbime armağandı. Ruhumun izi, peşimde sürüklenen gölgeydi. Hislerimin mezarlığında, beni hayata döndüren nefesti. Her şeyimdi." Yayımlanma Tarihi: 14 Ocak 2024 İzinsiz kopyalanması yasaktır. Telif hakkının ihlal edilmesi durumunda yasal işlem başlatılacaktır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • BİR KURŞUN İKİ VURGUN
  • Karanlıkta Kalanlar
  • GEÇMİŞİN YÜKÜ
  • MİSAL
  • PETROVA
  • KAMELYA (KİTAP OLDU)
  • LİLİTH SENFONİSİ(Ara Verildi)
  • TARUMAR
  • WATTPAD KİTAP ÖNERİLERİ
  • MARLAİS

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶 #Yargı 1. 📌 23/12/2025 #Yargı 1. 📌 10/01/2026

More details
WpActionLinkContent Guidelines