Asena
- Reads 354,309
- Votes 24,916
- Parts 25
Ongoing
Last published Sun, Mar 15, 2026
Gittiği son görevde timini şehit vermiş, hayattaki tek ailesini kaybetmişti.
Kıdemli Üsteğmen Gülce İzem Öztürk. Her şeye rağmen yıkılmamış bir kadın. Aile sevgisi görmemiş, kimsesiz büyümüş bir kız çocuğu. Aile sıcaklığını kardeşlerinde bulmuştu o, oysa şimdi kardeşleri yoktu. İntikam hırsı bütün bedenini ele geçirmişti. Yeni timi ve hayatına giren biyolojik ailesiyle işler karışmıştı.
Kardeşlerinden sonra aile vatandı. Fazlası olamazdı. Vatan için yaşayıp vatan için ölecekti. Unutulacağını bilse bile.
...
"Her askerin bir lakabı olur ya... Seninki ne?"
"Asena."dedim sert sesimle.
"Asena..."diye mırıldandı. "Dişi kurt."
Dudağımın kenarı hafifçe kıvrıldı. Önüme dönüp seri adımlarla ilerlemeye başladım.
Asena. Dişi kurt.
Bana dişi kurt derler. Gücüm tükenirse karanlıktan alırım ışığı. Yılmam, Türk askeriyim. Bu adı iyi yaz, bir daha unutamayacaksın.
All Rights Reserved
#23
asker
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Yıldızların Çaldığı Çoçuk
Benim bildiğim tek hayat, 14 yıl boyunca yaşadığım ve gerçek sandığım ailemin gölgesiydi. Babamın öfkesi... ve yaptıkları... Vücudumun her köşesi, özellikle sırtım, onların izleriyle doluydu. O zamanlar bunu neden hak ettiğimi anlamaya çalışırdım; ama hiçbir mantık, yaşadığım acıyı açıklamaya yetmezdi. 14 yaşımda beni yurda bıraktılar. İlk başta korkmuştum; ama bir yandan da rahatlamıştım. En azından artık bir yerde zorla tutulmuyordum. Yurtta kendi küçük dünyamı kurdum: kitaplarım, pencereden yıldızlara bakışım ve sessizliği... Burada en azından nefes alabiliyordum. Ama 16 yaşımda her şey değişti. Gerçek ailem ortaya çıktı. Abilerim, ikizim... Onlar beni görmek istediler, ama ben onlara inanmak istemiyordum. Çünkü ilk bakışta önyargılıydılar. Ben, onların sıcak kucaklamalarını beklerken, aslında şüphe ve mesafe vardı. Her adımda geçmişimin acısı, yeni ailemin beklentileri ve içimdeki öfke arasında sıkışıp kalıyordum. Kimse anlamıyordu... belki de yıldızlar hariç. Onlar hep yanımdaydı, sessizce fısıldayan tek dostumdu. Ve işte o gün, kapımın önünde durduklarında, derin bir nefes aldım. Her şeyin yeniden başlaması gerekiyordu... ama bu sefer kendi kurallarımla.
Şah Mat | ♠️ (✅)
Şanlı bir asker... Cesur bir kadın... Mükemmel bir anne... Yıllarca pes etmeden , cesurca her sorunu göğsünü gere gere aşmış ve TÜRK ORDUSUNA hizmet etmek için dişini tırnağına takmış , her şeye rağmen kendine bir düzen kurmuş bir KADIN. En önemlisi bir anne. Dağılmış bir aile... Yıllarca birbirine karşı savaşan ama kaybeden yine kendisi olan bir aile... ____________ Karışan çocuklar hikayesi okumak ve aynı zamanda güçlü kadınların hayata karşı savaşlarını görmek istiyorsanız doğru hikayedesiniz. Burada pes edenlere yer yok! Ama pes etmek istemeyenlerdenseniz yerimiz bol. Burada herhangi birinin hikayesini değil hem bir kadının , hem bir askerin , hem de bir annenin hikayesini okuyacaksınız. (TAMAMLANDI) __________ Eccedentesiast (Dördüzler) , Rüzgara Karışan Ruh ve Berceste'nin yazarından... Selam çiçeklerim! #aile - 1. #komutan - 1. #abiler - 1.Complete
Kod Adı: Gölge
"Bu böyledir diye diye kaç kadın eski kocası tarafından katledildi. Sessiz kalmak çözüm mü sence?" Kollarımı iki yana açtım. Sırf şiddet gören kadınların yanındayım diye beni korkutabileceğini mi sanıyordu? Namlunun ucu alnımın ortasındaydı. Silahların içinde büyüyen bir kadını silah ile korkutabileceğini gerçekten düşünüyor muydu? "Susacaksın davayı leyhimize sonuçlandıracaksın yoksa Savcı," dediği an bileğinden tuttum ve ters çevirdim. Silahını aldım. "Yoksa ne?" Sesim soğukkanlı bir katilin sesi gibi çıktı. Kehribar gözleri kocaman açıldı ve şaşkınlıkla elimdeki silaha baktı. Emniyetini açtım. "Emniyeti kapalı bir silahı ateşleyemezsin." Sesim tok ve gürdü. Şimdi rolleri değişmiştik. Namlunun ucu ona doğrultulmuştu. Korkuyla gözlerini kapattı. "Ben Savcıyım sence ben senin emrine uyacak emir kulu muyum?" Sesimin desibeli her bir cümlemde yükseliyordu. Ve hiç düşünmeden tetiğe bastım. ******* "Karanlıkta kaybolduğunuzda yapmanız gereken ışığı aramaktır." Babam küçükken ne zaman karanlıktan korkuyorum desem bunu derdi. Kendimden emin bir şekilde gözlerinin içine baktım. "Karanlığın devri kapanıyor, aydınlığın devri başlıyor." ****** "Kimse çığlıklarıma kulak vermezken siz neden benim için uğraşıyorsunuz?" Yüzümde bir tebessüm belirdi yıllardır içimde sakladığım acılarım, bugün küçük bir tebessüm olarak yüzümde belirmişti. "Görüyorum çünkü çektiğin acıları Sevda." Tam karşısında durdum. "Savaş, vazgeçme, yaşamak için savaş, ölmek için değil." İlk defa gözlerinde korkudan eser yoktu.Complete
Rol
Geçirdiği kaza ile tekerlekli sandalye ile hayatına devam eden genç bir adam Atlas KANDEMİR Yetimhane de büyümüş kendini kariyerine ve kardeşlerine adamış olan bir genç kız Hira... Bu iki insanın yolları kesiştiği zaman hayatlarının dönüm noktalarını yaşayacakları nasıl bilebilirlerdi?
Albayın Kızı
(gerçek aile, hastanede karışan bebek klişesi) Bazen karşınıza öyle insanlar çıkıyorki hayatınızı değiştirip dünyanızı daha da güzelleştiriyor. Zor zamanlarınızda yanınızda olup sırdaşınız, dostunuz, kardeşiniz oluyor. Teşekkürler albayın kızı. Dünyamı değiştirdiğin için. Beni değiştirdiğin için.Complete
AHU
Yaşadığı travmalar sonrası hayata tutunmaya çalışan bir kız, bir gün hiç beklemediği bir anda aldığı haber ile tekrar umutlarının yeşerdiği bir kız. Ya daha mutlu olacaktı, ya da daha beter... 'Gerçek aile' klasiği <3 ( DÜZENLENECEK )Complete
ATEŞ PARÇASI (GERÇEK AİLEM)
İnsan en çok sevdiğini kaybettiğinde büyür. Gece, abisinin ölümünün ardından hem yasın ağırlığıyla hem de gerçeğin korkunç yüzüyle yüzleşmek zorunda kalır. Bir araçtan sıkılan on iki mermi, yalnızca bir hayatı değil, bir hayatın bütün dengesini altüst eder. Her kapının ardında yeni bir yalan, her yüzün arkasında yeni bir ihtimal vardır. Hayatlarından evlatları alınan bir ailenin çektiği azap, bir kız çocuğunun acı içinde feryatları... Gerçekler hiç bir zaman yalancı sis perdesinin ardında sonsuza dek kalamaz. Elbet bir gün o gerçekler gün yüzüne çıkar, hesaplar verilir ve cezalar kesilir. Peki, gerçek ortaya çıktığında hiç kimse aynı kalabilir mi? Wattpad'de 'ATEŞ PARÇASI (GERÇEK AİLEM)' ismiyle yayınlanan ilk kurgudur. Başlangıç Tarihi: 07.12.2025
Siyah bir yağmurda
Geçtiğim yolların izleri kayboluyor. Siyah bir yağmurda. -Tamamlandı-Complete
Benim bildiğim tek hayat, 14 yıl boyunca yaşadığım ve gerçek sandığım ailemin gölgesiydi. Babamın öfkesi... ve yaptıkları... Vücudumun her köşesi, özellikle sırtım, onların izleriyle doluydu. O zamanlar bunu neden hak ettiğimi anlamaya çalışırdım; ama hiçbir mantık, yaşadığım acıyı açıklamaya yetmezdi. 14 yaşımda beni yurda bıraktılar. İlk başta korkmuştum; ama bir yandan da rahatlamıştım. En azından artık bir yerde zorla tutulmuyordum. Yurtta kendi küçük dünyamı kurdum: kitaplarım, pencereden yıldızlara bakışım ve sessizliği... Burada en azından nefes alabiliyordum. Ama 16 yaşımda her şey değişti. Gerçek ailem ortaya çıktı. Abilerim, ikizim... Onlar beni görmek istediler, ama ben onlara inanmak istemiyordum. Çünkü ilk bakışta önyargılıydılar. Ben, onların sıcak kucaklamalarını beklerken, aslında şüphe ve mesafe vardı. Her adımda geçmişimin acısı, yeni ailemin beklentileri ve içimdeki öfke arasında sıkışıp kalıyordum. Kimse anlamıyordu... belki de yıldızlar hariç. Onlar hep yanımdaydı, sessizce fısıldayan tek dostumdu. Ve işte o gün, kapımın önünde durduklarında, derin bir nefes aldım. Her şeyin yeniden başlaması gerekiyordu... ama bu sefer kendi kurallarımla.
More detailsContent Guidelines