Kader oyunu

Kader oyunu

  • WpView
    Reads 56
  • WpVote
    Votes 32
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Feb 14, 2024
Bir insanı tanımak uzun yıllar alır. Yanlış tanıdığını anlamak ise bir kaç saniye alır. üniversite de başlayan bir aşk hikayesi, Baran Aksoy ve Lara Yılmaz üniversitede tanışıp birbirlerini deli gibi seven iki kalıp ama bir o kadar da imkansız. Baran Aksoy ünlü iş adamın tek torunu ve tek varisi bu hayatta en önem verdiği kişi dedesi, dedesi tarafından mecbur bırakılıp sevdiği kızı mecbur olduğu için tek bir sözle terk eder ama kader onlara öyle bir oyun hazırladığı ki 7 yıl sonra tekrar aynı şehirde karşılaşıyorlar ama hala ikisi de birbirlerini deli gibi seviyorlar ama imkansızlık bir türlü izin vermiyor Lara Yılmaz 7 yaşındayken ailesini trafik kazasından kaybetmiş babaannesi tarafından büyütülmüş hayattaki tek varlığı babaannesi ve en yakın arkadaşı küçüklükten beri birlikte büyüyen Ece Gürsoy Lara tüm acılarına rağmen hep hayatta dimdik Durmuş ve hiç yıkılmadan hayatına devam etmiş İstanbul Medipol üniversitesi'nde burslu olarak gitmiş ve o okulda tüm hayatı sadece bir günde başlıyor. sevdiği adam tarafından terk ediliyor ve yine de tüm acılarına rağmen dimdik hayatta duruyor.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines