Bana Sevmeyi Öğret

İnsan... İnsan seveceği kişiyi seçebilir mi? Belkide Evet. Peki ya bu ilk görüşte aşk'sa. O zamanda seçebilir miyiz? En olmadık kişiye aşık olur muyuz?
Ben bir imkansızı sevmiştim. Benim en büyük iyikim, aslında benim hayal kırıklığım olmuş fakat ben bunu görmemişim... Aslında... Herşey orada başlamıştı... Onu abimin yanında, mahallede, abimin en yakın arkadaşı olduğunu öğrendiğimde... Sahi biz imkanlı olabilir miydik? Benim imkansızım ve aynı zamanda en büyük hayal kırıklığım benim kalbimin elçisi olabilir miydi? Bu mümkün müydü?
Bunları yaşamadan göremeyiz? Hadi gelin yaşayalım ve görelim:)

~~~~~~~~~~~

"Ya. Anneeeee!!!" dediğimde annem çoktan odaya girmişti.

"Hih! Napıyorsunuz siz. Caner! İn kardeşinin üstünden hemen! Hah kapı çalıyor işte! Açelya kalk kapıya bak kızım!" dedi annem kapı çalarken.

Annemin yönlendirmesiyle abime dil çıkartıp koşar adımlarla aşağıya indim. Kapıyı açtığımda karşımda gördüğüm Gökay abime gülümsedim.

"Hoşgeldin Gökay abi"

"Hoş buldum küçük bücür, abin nerde?"

"Yaa bana bücür demekten vazgeçin artık. Bak büyüdüm ben. Ayrıca abim de yukarıda!"

"Sus kız cevap verme!" derken içeri girmesiyle arkasında duran Meriçi görmem bir oldu!

(İç ses) Allahım bu nasıl bir tatlılıktır!
Bu nasıl bir karizmadır!
Oy oy oy!

Düşüncelerimden sıyrılıp Meriç lime de:

"Sende Hoşgeldin Meriç abi!" dedim abiyi irdelemeye çalışarak.

"Hoş bulduk minik Açelyam"

(İç Ses) Ay ay Açelyam dedi!
Oy ölürüm ölürüm!

Abimin de gelmesiyle Meriçler kapıda beklerken abimde çıkınca hepsine seslendim heyecanla.

"Polat abime sarılın benim için! Tamam mı? Bu abime sarılmayın hiç. Isırıyor çünkü beni her fırsatta! Hatta tabela asın boynuna 'ISIRGANDIR YAKLAŞMAYIN!' diye!!"

"Açelya!!" abimin bağırmasıyla kapıyı yüzlerine kapatıp odama kaçt