
Hepsinin bir yarası , bir acısı vardı.Onlar o yaranın içinde birbirlerinin yaralarını sardılar . Aslında hepsini korkutuyordu dünün de olanların bugünde olacakların yarinda devam edeceğinden . Bazen es geçtiğimiz şeyler bir gün karşımıza çıkınca , o es geçtiğimiz şeyler yüzümüze vurulunca asıl acıların için kalıyoruz aynı Elis gibi . Elis , diğerleri gibi travmaların, ağlayışların, çığlıkların kopup cevap alınamayan bir aile içinde doğmuştu . Bir andan okuluna gidiyordu lakin ordada mutluluk huzur yoktu .Elis herşeye artık alışmıştı olanlara ve olacak olanlara çünku artık neler olabilir ezberlemişti ta ki o gün gördüklerine kadar.Toate drepturile rezervate
1 capitol