Story cover for Uzaktakilere Kara Bulutlar Yön Verir by Aduketim30cm
Uzaktakilere Kara Bulutlar Yön Verir
  • WpView
    Reads 65
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
  • WpView
    Reads 65
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
Ongoing, First published Mar 30, 2015
Sabah uyandı... 
Yanağına esen tuhaf bir esintiyle önce bir irkildi. Bu yaz ayının en sıcak gününde böyle soğuk bir esintiyle karşılaşmayacağını uykudan afyonu patlamadan önce bile sezmişti. Çapaklı gözünü esen tarafa, pencereye doğru çevirdiğinde gökyüzünü kaplayan o kara bulutları fark etti. Ve o bulutlar...

O bulutlar, hiç bir zaman görmediği günlerin karası kadar, asıl dostların kendini süper kahraman ilan edeceği günleri getirmekte, nefes alamadığı yer kürede, uzağımızdakilere yön vermekteydi... Bedenlerimiz için o kara bulutlar gerekliydi.
All Rights Reserved
Sign up to add Uzaktakilere Kara Bulutlar Yön Verir to your library and receive updates
or
#46bulutlar
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
Masumiyetin Sonu  (La fine dell'innocenza)  cover
DOLANDIRICI (texting)  cover
Berdel(+18)  cover
Ay'ım, Güneş'im, Peri'm | Texting.  cover
İMAMIN AŞKI cover
Blumen //EmBar// cover
Kürdish Delight cover
Revenge Love ❤️‍🔥 #İsfad  cover
Aslında Demek İstediklerim |texting cover
ünlü cover

Masumiyetin Sonu (La fine dell'innocenza)

29 parts Ongoing

"Burası... benim evim değil," diye fısıldadım, sesim titrek ve zayıftı. Massimo hafifçe başını bana yaklaştırdı, gözlerini yüzüme sabitleyerek beni inceledi. "İtalya'ya gidene kadar burası senin evin," dedi, sesi yumuşaktı ama arkasında sert bir kesinlik vardı. "Yeni hayatına hoş geldin, piccola mia. (Küçüğüm)" "Evime gitmek istiyorum," dedim, boğazımdaki düğümü bastırarak. Massimo hafifçe gülümsedi ama bu gülümseme eğlenen birinin gülümsemesi değildi. "Aslında seni zaten yanıma alacaktım..." dedi ve başını hafifçe yana eğerek beni süzmeye devam etti. "Ama duymaman gereken şeyleri duydun, Amore mio (Sevgilim). Bu yüzden, her şey benim için daha da kolaylaştı." "Benden ne istiyorsunuz?" dedim, sesim hala titriyordu, en azından konuşabiliyordum. "Size istemeden bir şey mi yaptım? Bakın, özür dilerim. Ne yaptıysam pişmanım. Lütfen... bırakın gideyim." "Gitmeyi artık unut, bella mia (Güzelim.)" Nefesim kesildi. "Bundan sonra burada, benim yanımda olacaksın," diye devam etti. Parmağını hafifçe çeneme dokundurup yüzümü kendisine çevirdi. Gözlerini gözlerime kilitlemişti, kaçmamı istemiyordu. Kaçamayacağımı biliyordu. "Ve yakında..." Gözleri karanlık bir ateş gibi parladı. "İtalya'da, yeni bir başlangıç yapacağız." İtalya... Yeni bir başlangıç mı? Boğazımdaki düğüm daha da sıkılaştı.