UMUTSUZLAR ÇETESİ

UMUTSUZLAR ÇETESİ

  • WpView
    Membaca 211
  • WpVote
    Vote 65
  • WpPart
    Bab 14
WpMetadataReadDewasaBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Jum, Apr 5, 2024
Bölümler her hafta, cuma günü gelecektir. "Tarihler ve günler. Beni burada bulabilirsin. Aslında beni her yerde bulabilirsin; içindeki vicdanında, kafandaki ölü kişilerde ve kaybolan zihninde. Beni her yerde yaratabilirsin. Ve unutma, beni yaratırken geçmişimi hatırla. Çünkü geçmişten gelen altı kişi ve on sekiz mektup, hayatımıza yön veriyor. Ve belki de bizi yok ediyor. Geçmiş yıldızlardı. Yıldızlar benim rotamdı. Ve yıldızlar, soluk umut ipiyle ölüme bağlıydı." Ruha Artun hayatının ellerinden acımasızca kayıp gidişini izlerken bile tamamlayamadığı hikayeleri zihninde vardı. Zihni yarımdı, zihni onu terk etmişti. Hafızasını kaybetmiş bir kadın olarak tek dileği sevgilisine kavuşmakken ondan gizlenen sırların içinde büyümüş, doğru bildiği yalanları benimsemişti. Tehlike adım adım ona yaklaşırken onu ne sevdiği adam, ne de onu seven adam kurtaracaktı. Bu bir oyun ama bu sefer geri dönülemez bir yolun sonuydu. Dallanıyor ağaçlar, geçmişten gelen taze tohumla. Kuruyan dallar ise geleceği çağırıyor sessiz bir yakarışla.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan