AY IŞIĞININ SESİ

AY IŞIĞININ SESİ

  • WpView
    Reads 887
  • WpVote
    Votes 73
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 10, 2024
WpInfo
Fiction
Paranormal
Hiç bir insan kendini ısıran vampirin yüzünü hatırlıyamazdı. Acıları ve ısırık izleri saniyeler içinde kaybolurdu. Vampirler bu sayede insanların arasına rahatca karışabiliyordu. Ama Allison bi istisnaydı, onu ısıran vampirin suratını gayet rahat hatırlıyordu. ⚠️!TW!⚠️ Bu bir vampir kurgusudur. Vampir kurgusu olduğundan dolayı yaş farkı vardır. Çocukluk travmaları fazlasıyla yer almaktadır. Kan, argo, kavga ve benzeri şeyler vardır. Lütfen bunları dikkate alarak okuyunuz!
All Rights Reserved
#121
darkromance
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Vampirler Arasında
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • ELEMENT VAMPIRES
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • Kan ve Taht bxbxb
  • aşk tutsağı
  • When Ravens Bleed - BL
  • Kan Mührü
  • Vampirin Cadısı • Volturi

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

More details
WpActionLinkContent Guidelines