YARIM

Küçüktüm bilmiyordum, sevgi ne demek bilmiyordum, merhamet ne demek bilmiyorum... Anneler size sevgi ne demek göstermesi öğretmesi gerekti demi. Benim annem bana daha güçlü durmamı öğretti, beni döverek, beni yasli adamlara satarak bana beni koruma mi öğretti.

Öğrenmek istemezdim, kim isterdi?

Benim hayatım, hayalim, çocukluğum, her gecede söndü yok oldu...

Kurtarıldim ama ruhum küçük bedenim o evde kaldı. O evi yakıp yıktılar ruhum orda kaldi ezildi can çekişti ve öldü.

Bana geçmişimi unutturdu. Benim çocukluğumu alması yetmez gibi benim geçmişi mi en acılı zamanlarımı unutturdu.

Yok oldu kül oldu, külünü bile bulamadım. Ve her defasında küçük bedenimin küllerini aradım, bulamadım. Ama o buldu. O beni bu kara çukurdan çıkardı, iyileştirdi...

Ve daha kendi yaralarını, emarelerini geçiremeden benim için kendini feda etti, kendinden önce beni iyilestirdi ve gitti.

...