kahramanım
- Membaca 1,262
- Vote 63
- Bab 13
Nihat Yücesoy'un gölgesi dağıldığında, Üsteğmen Elif Dua Göktürk, nam-ı diğer Gece, sadece babasının intikamını almakla kalmadı, aynı zamanda hayatının en büyük sürpriziyle yüzleşti: Komutan Kıvanç Demir'le olan anlaşmalı evliliği, tutkulu bir gerçeğe dönüşmüştü. Onların lojmanındaki her fısıltı, her dokunuş, karargâhtaki disiplinli havayı eriten bir ateşin başlangıcıydı. Ancak kaderleri, sadece aşka değil, aynı zamanda ülkenin en karanlık düşmanlarına da bağlıydı.
"Gölge" adında acımasız bir terör lideri, masum çocukları kaçırıp hayatlarını karartırken, Gece ve Kıvanç, en zorlu sınavlarından birine doğru ilerliyorlardı. Kurşunların vızıldadığı çatışmalar, hayatla ölüm arasındaki ince çizgide verilen kararlar ve her an artan bir cinsel çekim... Her operasyon, onların sadece askerlik yeteneklerini değil, birbirlerine olan aşklarını da test ediyordu.
Peki, görevin soğuk yüzü ve tenin alevi arasında sıkışan bu iki kalp, hem vatanlarını hem de birbirlerini nasıl koruyacaklar? Aşkları, onları tehlikenin eşiğinde nasıl birleştirecek ve Gölge'nin karanlık planlarını durdurmak için ne kadar ileri gidecekler?
Aksiyonun ve tutkunun iç içe geçtiği bu destansı hikayede, Gece ve Kıvanç'ın destansı mücadelesine tanık olacaksınız.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#113
anlaşmalıevlilik
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
SENİ BULMAM LAZIM
Öğrendiğim çok şey oldu 27 yıl boyunca, mesela insanlara güvenmemeyi öğrendim, hayatın ne kadar acıtabileceğini öğrendim, ayakta durmayı öğrendim bir de.. duygusuzluğu öğrendim.. Öğrenemediğim de çok şey oldu, mesela hiç yıldızlara hayallerimi asamadım ben, uzun zamandır hiç gülmedim, hiç ağlamadım, hiç şaşırmadım, hiç korkmadım, uzun zamandır hiçbir şey hissedemedim... sevilmeyi de öğrenemedim çünkü hiç sevilmedim, bulutlara bakıp hiç gülümsemedim, Ayı izleyip geleceğimi hayal etmedim, gecelere bıraktım kendimi, karanlığa bıraktım, ben ben olmaktan çıktım belki de... Merhaba, ben Kumsal Duru Karaca, okuyacağınız bizim hikayemiz... Ben de çok şey öğrendim 27 yılda, mesela yalnızlığı öğrendim, acıyı öğrendim, terk edilmişliği öğrendim, gülmeyi unuttum bende çoğu zaman, yaşamla mücadeleyi öğrendim, sen de öğrenebildin mi? Yaşayamazken yaşamayı öğrendim.. Benim de öğrenemediğim çok şey oldu, gerçek bir sevgiyi öğrenemediğim gibi, gerçekten gülmeyi öğrenemediğim gibi, kime güveneceğimi bile öğrenemedim belki de, çok düştüm çok kalktım, çok ağladım az güldüm, fakat şimdi buradayım işte... Merhaba, ben Elyas Yel ve okuyacağınız bizim hikayemiz... İki kayıp ruhun hikayesi *** "Işığımı kaybettim ben, karanlığımı aydınlatmak için ışığımı bulmam lazım..." "Notaların hayat verdiği bir bedendim yalnızca..." "İlham ararken seni buldum..." "Gözlerin güzelmiş, kalbimi görüyorlar..."Lengkap
SESSİZ HAT
Annesi babası tarafından öldürülmüş,Babası tarafından tecavüze uğramış,Yaralı bir kadın. Bir yalan uğruna senelerce ayrı kalmış bir çift.Tekrardan aynı bir timde karşılaşırsa fakat ilk başta birbirlerini tanımazlarsa. Hayatını Vatanına adamış Kadın ve Adam. Hepsine bir aileden daha fazlası olan tim. Ve Genç Kadının her zorluğu yaşamasına rağmen bu kadar güçlü olması ve biz Kadınların gücünü göstermesi,biz Kadınların her şeyi yapabileceğini göstermesi,Biz Kadınların her şeyin en iyisine lâyık olduğumuzu anlatması...
Şekerli Vanilin|Texting
Açelya: Begüm kuşum bir şey soracağım? İletilmişti. Bir süre bekledim. Görüldü.(14.36) Yazıyor... Balyanak: ? Anında görüp yazdım. Açelya: Vanilya var mı sizde gülüm? (Görüldü) Yazıyor... Balyanak: Ne vanilyası kardeşim? Açelya: Ya vanilya işte hani keklere koyulan (Görüldü.14.39) Yazıyor...(14.45) Balyanak: Ben nereden bileyim kardeşim? Vanilya ne? Açelya: Ya hani böyle dikdörtgen bir paketi var Açelya: Üzerinde şekerli vanilin yazıyor Balyanak: Yok ben de o. Ayrıca ben Begüm değilim bana niye öyle sesleniyorsun? Açelya: Güzel şaka. Tamam neyse Burçe teyzeden alırım (Görüldü) *** Bir mahalle klasiği...Lengkap
İntikam Ringi
Ben Kiraz Özyurt. Türkiye'de yaşayan bir milli boksörüm. Yaklaşık on iki yıldır hız kesmeden devam eden bu boks maceramda sayısız şey yaşadım. Fakat hiçbiri uzun zamandır hazırlandığım, kariyerimin en önemli maçından sonra yaşadıklarımla kıyaslanamazdı. Bütün bu okuyacaklarınız benim hikâyem, benim dramım, benim çökü şüm ve benim yükselişim... Not: Bu eserde yer alan bütün karakterler, mekânlar, olaylar ve durumlar hayal ürünüdür. Gerçeklikle bir bağlantısı yoktur.
ŞAKA! - Texting
Öğrenci İşleri/ Özge seni seviyorum. Öğrenci İşleri/ Kimsin diye sorma. Öğrenci İşleri/ Yani şimdilik. Öğrenci İşleri/ Anonim olmaya karar verdim. Öğrenci işlerinde tanıdığım yok ama- Öğrenci İşleri? Murat! "Ayy!" "Ayy ne oluyor yavrum? Korktum yavrucuğum, yapma." Babaannem oturduğu yerde uyuklarken yanına gidip yanağına minik bir öpücük bıraktım. Ağzını şapırdatıp uyumaya devam etti. Yerime geçtim hemen. Ellerim, bacaklarım titriyor. Uyumadım değil mi ben? Elimi cimciklediğimde acısını hissettim. Allahım yarabbim! Telefon benim gibi titrerken elime aldım hemen. Yazıyor... Öğrenci İşleri/ Cevap vermeyecek misin. Siz/ Kim olduğunuzu bilmiyorum beyefendi şaşkınım şu an Siz/ Kimsiniz acaba tanıyor muyum siziLengkap
İKİZLER
Mira ve Hira... ikiz kardeşlerimiz. her kardeşler bazen anlaşamayabilir değil mi? Acaba bu ikizlerin arasını bozacak olaylar olacak mı? Ya da araları bozulmayacak birbirlerine daha çok kenetleneceklerdir ha? Her insan sonsuza kadar birlikte kalamıyor... Bunlar malesef ki bir gün ayrılacak. Belki kısa süreliğine belki de sonsuza dek, yani ölüm... Onları ayıran şey ne olacak tahmin edelim mi? Ölüm mü? Aşk mı? Nefret mi? Bunların sonları ne olacak? ikisi de tabiki aşık olacaklar. Kalp söz dinler mi... fakat bu aşklar kardeşliğin önüne geçecek mi? Bir gir bakalım kitaba, bir sürü sorularla dolduk dimii belki soruları sen cevaplarsın.. Hadi sende bizim aileye katıl. Bazı yerlerde gül, bazı yerlerde ağla... * "Hayır Hayır" dedim. Bu olmazdı cidden böyle bir şeyin imkanı bile yoktu. "Mira bana bunların hepsinin rüya olduğunu söyle lütfen, kardeşim lütfen" dedim. Yalvarırcasına çıkan sesime karşılık o da şaşkındı ne diyeceğini bilemez haldeydik ikimiz de. "Bende inanamıyorum" dedi. "o kişi bizim...." "Olamaz" Diye bağırdım. "Böyle bir şeye inanamıyorum bunca zaman bize yalan söylemiş" diye söylendim. "Anlamalıydık nasıl anlamadık? Bize bu zamana kadar yakın olmasını nasıl bu olaya çıkaramadık, nasıl? Cidden çok safmışız" dedi. "Ben bunu kabullenemem mira" dedim. "Benim kabullenebileceğimi mi zannediyorsun? Hem kabullenmeyip napacağız ki?" Dedi bağırarak. "Yine mi kavga edeceğiz şu değersiz biri yüzünden?" Dedim sorarcasına. "Ona değersiz deme, O malesef ki..." 03.01.2018 #gençkurgu 682 04.01.2018 #gençkurgu 272 05.01.2018 #gençkurgu 352 12.01.2018 #gençkurgu 640 10.02.2018 #gençkurgu 427 11.02.2018 #gençkurgu 513 15.02.2018 #gençkurgu 626 25.02.2018 #gençkurgu 184 17.06.2018 #ikizler 2 02.06.2020 #ikizler 12 Yayımlanma tarihi: mayıs 2016 Kapak:@plutonunyavrusuLengkap
Latin Güneşi
Mahallenin genç muhtarı Mahallenin tatlıcısının Diyetisyenlik okuyan kızı. Yazlık mahalle kurgusu tadında bir yaz textingi okumak ister misiniz ? Mahallenin patlayan su borusu için yazilan bir mesaj buralara nasıl gelebilir...Lengkap
ATARLI MELEZ
Melez bir kız aşık olursa başına geleceklerinin katlanmak zorunda kalıyor. Kitabın bitiş tarihi: Şubat 2016Lengkap
ALEVLER ARASINDA
ALEVLER ARASINDA (MİKRO KURGU) Ben Mira Kızılarslan Babamın annemi döverken gözlerime bakıp daha hırçın saldırması üzerine odaya kapanıp, babamın bana bakmaması için ağlayan, zırlayan o küçük kız çocuğu... Babam, yaktığı ateşle yolumu alevlendirdi ve biri beni alevler arasından tutup çekti. Atlas Demir... Belki de onu görmem en büyük hataydı. Ama bir lanete kapılmıştım ve defter, arşiv odası, okulu terk etmem için yapılan gereksiz eylemler... Hepsi aslında yoluma su dökmeye çalışmış, alevleri söndürmek için çabalamıştı. Ama Atlas, beni alevler arasında sessiz bir dansa kaldırdı. Ve şimdi, bu yangının içindeyim. Her geçen gün daha da büyüyen bir karanlık, beni içine çekmeye çalışıyor. Gözlerim babamın yarattığı korkudan, Atlas'ın getirdiği sırların ağırlığından kaçacak bir yer arıyor. Ama kaçamayacağımı biliyorum. Çünkü bu savaş, artık sadece benim değil; annemin, sessizce çığlık atan tüm kadınların savaşı. Ve ben, bu alevlerin içinden geçip adalete giden yolu bulacağım. Susmayacağım. Vazgeçmeyeceğim. Bir gün, babamın karşısına dikilip o yanmış yolun küllerinden doğacağım.
GECENİN DOĞUŞU
🌵Zor bir hayatı olan bir kadın düşünün hayatına son verecekken bir insan sayesinde hayatının değiştiğini işte bu hayatı değişen kadının hikayesini yazıyorum vatanına bağlanan bi kadının 🌵 tabbi birde kadına bağalan bi adam ve bu ikilinin sarsıntılı aşkı 🥹❣️🥰 ALINTI : 🌵🌵Kaktüs nasılsın diyen barışa baktım bana kaktüs diye lakap takmıştı niye kaktüs dediğini sorduğumda beni kaktüse benzetiyomuş ; "kaktüs dikanlerle kaplı kimse eliyemiyor ama çok ihtiycın olabilir düşün suzsuz kalsan o sana su verebilir sende aynı öylesin dışın dikenlerele kaplı sana dokunanın canı yanıyor kimse dokunmak istemiyor ama içindeki o saf suya ulaşmak çok da zor değil sen çok temiz kalpli bi kadısın kaktüs "çok çook ,duygulanmıştım bunu bana açıkladığında gerçekten de öyleydim...
Öğrendiğim çok şey oldu 27 yıl boyunca, mesela insanlara güvenmemeyi öğrendim, hayatın ne kadar acıtabileceğini öğrendim, ayakta durmayı öğrendim bir de.. duygusuzluğu öğrendim.. Öğrenemediğim de çok şey oldu, mesela hiç yıldızlara hayallerimi asamadım ben, uzun zamandır hiç gülmedim, hiç ağlamadım, hiç şaşırmadım, hiç korkmadım, uzun zamandır hiçbir şey hissedemedim... sevilmeyi de öğrenemedim çünkü hiç sevilmedim, bulutlara bakıp hiç gülümsemedim, Ayı izleyip geleceğimi hayal etmedim, gecelere bıraktım kendimi, karanlığa bıraktım, ben ben olmaktan çıktım belki de... Merhaba, ben Kumsal Duru Karaca, okuyacağınız bizim hikayemiz... Ben de çok şey öğrendim 27 yılda, mesela yalnızlığı öğrendim, acıyı öğrendim, terk edilmişliği öğrendim, gülmeyi unuttum bende çoğu zaman, yaşamla mücadeleyi öğrendim, sen de öğrenebildin mi? Yaşayamazken yaşamayı öğrendim.. Benim de öğrenemediğim çok şey oldu, gerçek bir sevgiyi öğrenemediğim gibi, gerçekten gülmeyi öğrenemediğim gibi, kime güveneceğimi bile öğrenemedim belki de, çok düştüm çok kalktım, çok ağladım az güldüm, fakat şimdi buradayım işte... Merhaba, ben Elyas Yel ve okuyacağınız bizim hikayemiz... İki kayıp ruhun hikayesi *** "Işığımı kaybettim ben, karanlığımı aydınlatmak için ışığımı bulmam lazım..." "Notaların hayat verdiği bir bedendim yalnızca..." "İlham ararken seni buldum..." "Gözlerin güzelmiş, kalbimi görüyorlar..."
Detail lengkapPanduan Muatan