GÜLKURUSU

"Evleniyoruz." dedi. Gözlerimi devirmiş ve kucağımda uyuyan çocuğa vermiştim tüm ilgimi.

"Hadi ya, reddediyorum."

"Bir cevap beklemedim güzellik, olacağı söyledim."

Bu sözlerini dikkate almamıştım. Nede olsa benimle evlenmek isteyen ilk kişi değildi. Son olacağını da sanmıyordum. Arkasını dönüp mutfaktan çıkan iri yarı adamla kucağımdaki çocuğun boynuna sokmuştum başımı. Mis gibi bebeksi kokusu beni benden alıyordu.

Çağatay ise gülümsüyordu. Çünkü hissediyordu, bu kız onundu. Eşi, kaderi, çocuklarının annesi ve biriciğiydi. Beklediği o kişiydi... Çağatay emindi Mehir'e olan hislerinden emindi.

Çağatay Ukusoy & Mehir Ulusoy... Soy ismi ne güzel de uyuyordu ismine. Mehir Kandemir yerine Ulusoy... Neden olmasın?