Stay With me
- Reads 14
- Votes 4
- Parts 2
Ongoing
Last published Mon, Jan 29, 2024
There's this girl named "Ella Faye Buenavente" some people told her that her name doesn't suit her attitude, dahil ang pangalan nito'y parang mahinhin na babae pero ang totoo ay isa syang war freak na babae. Halos ang mga tropa niya ay lalaki, mapili din sya sa mga lalaking kinakaibigan nua at sinisigurong iba toh sa mga ibang lalaki na alam nya. Protective din sya sa mga kaibian nyang babae, ang daming nag aakalang tomboy ito dahil kapag nalaman nyang may nambastos sa mga kaibigan nya ay agad nyang sinusugod at pinapa ulanan ng suntok.
Sikat din sya sa school ng dahil sa ugali nito, halos mapuno na din ng pangalan nya ang guidance office ng dahil sa mga ginagawa nya. Maraming taong kinamumuhian ang ugali nya, dahil yun ang ugaling nakikita nila sakanya. Some people judge her because of that, without knowing what is the world she's living when she's with her family.
Di din sya interesado na magkaro'n ng karelasyon "I dont need a man to protect me, I will be my own fcking Hero" aniya "Walang maia-ambang ang mga lalaki sa mundo kundi ang manakit lang ng babae" sabi pa nya.
Pero mananatili ba talaga sya na ganun ang paniniwala? Paano kung isang araw ay may bumago sa paniniwala nyang 'yon? ang tanong ay "MABABAGO KAYA SYA NG LALAKING 'TO?"
"Oh come on miss, kahit isa lang.." ani nito, sa tono palang m
ng boses nya ay halatang manyakis ito, ngumiti naman ako at tinignan sya sa mata, lumapit ako sakanya at sinabing "Pangit mo!" ani ko atsaka tinuhod ang ano nya saka hinatak ang mga kaibigan ko at tumakbo "Hayop kang babae ka! bumalik ka dito!" sigaw nito.
"Nyenyenye!! buti nga sayo!" pang aasar ko sakanya habang patuloy na tumatakbo habang hinahabol ng isang buldog.
"She's different, I like her." Smirked.
All Rights Reserved
#195
comedy-romance
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Diabolic | #Wattys2021
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."Complete
Secretly (Candy Stories #2)
Lulubog, lilitaw--ganyan ang feelings ni Diane Christine para kay Jesuah. Pero paano kung sa isang iglap ay malaman niyang mahal din siya nito? Aamin na ba siya o patuloy pa rin niyang ililihim ang tunay na nadarama? *** "If there are no telltale signs of feelings, is it really there?" May feelings pero hindi sigurado. May kaba pero lumilipas. May kilig pero hindi lagi. May gusto pero may disgusto. May first love ba na madaling itago? I know what things I like and why I like them. Siya lang ang hindi talaga 'ko sigurado... kung bakit parang gusto ko. *** I've had relationships. Good ones. Bad ones. Natapos nang hindi ko alam kung ano ang kulang o ano ang mali. Sabi nila, minsan sa katitingin sa malayo kaya hindi nakikita agad na nasa malapit lang ang hinahanap natin. I don't know if that's really the case with Jesuah Hernandez. Sobrang lapit niya. Sobra-sobra. Siya ang first crush ko. Hindi sigurado kung siya ang first love. 'Yong feelings ko sa kanya, lumilitaw at nawawala. Parang hindi rin gano'n kalalim. Pero may kaba kapag nagkakalapit kami. Nagagalit ako kapag nagkaka-girlfriend siya. Hindi sigurado kaya lahat ng iniisip, nararamdaman, at selos ko, ako lang ang nakaaalam. Lahat, patago. Lahat, pasikreto. It's not love if there are no sure signs, right? Or is it? STATUS: Published under Bliss BooksComplete
Try Lang
Walang problema sanang umuwi si Simone galing High School Get Together nila kung hindi lang siya napahamak sa pagsisinungaling niya. Ngayon tuloy ay kailangan niyang harapin ang consequences ng pagsisinungaling niyang ito. But as the days go by, mukhang nagkakaroon ng magandang bunga ang consequences na 'to. Simone could not believe that he'd be spending days with Max, ang crush niya noong High School na walang ibang ginawa kundi ang bullyhin siya. Now that friendship blossomed between the two, bakit parang gusto yata nilang i-level up ang kanilang relasyon? Parang gusto nilang i-try maging magjowa? Makapag-cope up kaya sila ng maayos sa trial nilang ito? Tuluyan kaya nilang makalimutan ang mga taong minahal nila recently? Tanggapin kaya ito ng kanilang friends, family, and the oh so conservative society? Mag-work kaya ang pagta-try nilang ito? "I've always thought that Max and I would end up to be as a couple, pero no'ng High School pa kami no'n. Now that we came from two different worlds, I don't think we will ever be the lover of both." -Simone "Try lang natin. Baka mag-work tayo." -MaxComplete
Morning Star
The Morning Star. "Ok, listen. I get it." "What?" Kahit nakangiti, matiim ang tingin ni TJ. "I get it. I get that you're not the kind of person who jumps head first into the water. And I get that maybe, you want to take this slow. But I can't slow down, Kate. I'm drowning. All these feelings that I have for you, they're just too much. So I'm just letting them wash over me. And I'm not saying that you should do the same. For now, I just need you to feel what we have here. There is something here. Something na hindi ma-explain." "Don't deny it." Anito nang makitang nagsimula syang umiling. "You know you can't even if you want to. Something beautiful has happened. And I won't waste my time figuring out the whats and the whys of it. Ang alam ko lang, I'm overjoyed that I met you last night. Last night." Marahang tumawa ang binata. Umiiling-iling. Pinisil nito ang mga palad nya. "God! It seems ages ago to me. But I've never been this happy since as long as I can remember. I'm happy everytime nakikita kita. Na naririnig ko ang boses mo. Na andyan ka lang sa tabi ko at abot-kamay ko. Na you let me touch you this close." Isinuklay nito ang mga kamay sa buhok nya. Wari ay gustong patunayan ang sinabi. Nang nagpa-ubaya sya ay may kumislap sa mga mata ng binata. *-* *-* *-* R-18 Certain chapters contain mature and explicit scenes. Reader discretion is advised. Cover photo is not mine. Copyright to owner.Complete
Never Be Alone (EDITING)
Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me . I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him. I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs. Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra! "hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami "hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin "crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya "kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga! araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko "ano!" walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko "Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.Complete
Upon Meeting again
Sa gitna ng kanyang mga panaginip, makakalilala siya ng isang taong magbibigay ng bagong pag-asa at ligaya sa kanyang buhay Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, makikilala rin niya ang taong ito sa totoong buhay. Ang tanong, sino ang uunahin niya? Ang taong nakilala niya sa panaginip na tila ba nagbibigay ng kakaibang saya at ginhawa, o ang taong nakasalubong niya sa realidad na may dalang tunay na emosyon at koneksyon? Alamin kung paano niya haharapin ang dalawang mundo at kung sino ang kanyang pipiliin sa pagitan ng panaginip at realidad. May nag babadyang panganib evho lumapit ka saakin paparating na sila pinag digit ko ang aking Dalawang mga kamay upang maka gawa ng enerhiya ng matapos ito unti unti akong nag karoon ng kasootan pang digma tinaas ko ang aking dalawang kamay at lumabas ang aking espada nakita ko na Napaka rami nila At pinapalibutan kami bigla silang sumugod at ng malapit na sila saamin ay bigla kong itinusok sa lupa ang aking espada at nag laho silang lahat napa ngiti ako ng sandaling iyon ngunit ng ako ay lumingon saaking tabi hindi ko kuna makita si evho nag taka ako marahil ay nadamay siya sa ginawa ko tumingin ako sa paligid ngunit ni anino niya ay wala Nagising ako mula saaking pag kakatulog at sinabing Nix!! Kinuha ko ang aking mga gamot planong mag papakamatay upang hindi na ako magising pa ng sa ganon ay lagi ko na siyang kasama at ma proprotektahan Kailangan kong bumalik sa laban hindi pa kami tapos sa laban......... All names, characters, places, and incidents are products of the author's imagination or are used fictitiously. Any resemblance to actual events or persons is coincidental. All brand names and trademarks are property of their respective owners. All rights reserved."
Ang AKIN ay AKIN!
HINDI LAHAT NG BAGAY SA MUNDO AY PAGMAMAY ARI KO, ALAM KO! at alam ko kung ano ang AKIN! MADAMOT? yan ang sabi nila, pero mali sila.. may mga bagay talagang dapat mong ingatan kung ayaw mong ikaw ang maagawan..... MANGAAGAW? huh!! mali! maling mali! dahil una pa lang sinugurado ko ng akin sya! I'm Ella Charice Montelyano 18 may kaibigan? WALA NA!! tss.... para san? para agawan ka? para kunin ang mga bagay na dapat ay sayo para kunin ang taong minamahal mo? hahaha, pinagkatiwalaan mo pero ano? PINAGMUKHA KA LANG TANGA! TAPOS NAGPAKATANGA KA NAMAN! pano ako magtitiwala kung sa una pa lang nabigo na ako, tsk tsk dapat kong bawiin ang akin dahil kung hindi mo ibibigay mas malaking kapalit ang kukunin ko sayo! salamat na rin sa EX-BFF ko, na nagpamulat sakin ng lahat lahat dahil sa kanya natuto akong pahalagahan kung ano ang akin natuto akong ingatan ang mga bagay na akin, at natuto akong bawiin ang mga bagay na dapat ay sa akin dahil ANG AKIN AY AKIN!!Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."
More detailsContent Guidelines