Sen bana böyle bakarken, Senden nefret etmem mümkün mü? Ben seni böyle severken, Benden gitmen mümkün mü? Peki ya ,senin gözlerin Benimde kalbim yalancıysa? Kim kaybeder? Ya da ne kazandık şimdi?

yazmasaydık ölürdük, yazdığımızdan mı kördük? buğusu geçmemiş şehirlerin, birbirine yanaşıp yandığını gördük.

Sendin bahar kokulum Ruhuma eşsiz güzellik katan Papatyalar, gelincikler arasından Gel; Gül çiçeğim Gel/de sevdayı fısılda kulağıma Sevdamız yükselsin bulutlarla Yağmur olup yağsın Tüm Aşk'a susayanlara... "Şiirin devamı kitapta"

...

Herkes yalnız olduğunu sanır. Çünkü yaşadıklarını tek başına yaşadığını düşünür. Oysa bazı duygular, aynı yerlerden geçer. Benzer Yalnızlıklar, kırılmanın, beklemenin, vazgeçmenin ve kabullenmenin ne kadar tanıdık olduğunu anlatıyor. Bu bir iyileşme hikâyesi değil. Bir yol gösterme denemesi hiç değil. Burada kimse güçlü görünmeye çalışmıyor. Kimse ders vermiyor. Kimse "geçer" demiyor. Sadece olanı, olduğu gibi bırakıyor. Bu kitap, yalnız olmadığını söylemek için yazılmadı. Zaten bildiğin bir şeyi hatırlatmak için yazıldı. Bazı yalnızlıklar sana ait değil. Hepimize ait.

Burada çeşitli kitap alıntıları sizi bekliyor.

Sana demlenen şiirler var

Atilla Serin yani namı değer Ati242 2017 yılında okuduğu lisede kendisinden 1 yaş küçük olan Alara Demir'e aşık olmuştur. Alara derslerine pür dikkatle çalışıp sınavlara hazırlanıyordu, aşk işleriyle pekte ilgilenmiyordu. Ama belkide oda Atilla'ya aşıktı.

Kendi halimde yazdığım şiirler.

"Aklının ucuna oturup kendimi bekledim; gelmedim, gelmedim, gelmedim" CEMAL SÜREYA