MAYRA

Gözlerim tekrar onu buldu. Bana bakmıyordu. Geldiğinden beri hiç bakmamıştı. Ama gözlerinin yavaş yavaş, bacağımdan dolayı kalkamadığım yere indiğini gördüm.

Ela gözleri ve kahverengi gözlerim kesişti.

Ateş ve su gibi.

Birbirlerini yok eden iki madde gibi.

Bacağımdaki acının üzerine, kalbimin sıkışması da eklenmişti.

Kaşlarını çattı. Neden ben olduğumu mu düşünüyordu?

Çünkü bende aynısını düşünüyordum.

Neden bendim?

Ela gözlerinin yakıcılığı, siyah saçlarından damlayan sular, deri ceketi ve siyah pantolonuyla fazla çekiciydi. Gereğinden fazla. Ben de kül kedisi gibiydim. Ama prensine ulaşamayan bir kül kedisi.

"Her yaralandığında ben yanında olmayabilirim," demişti küçükken. Yaralıydım ve yanımdaydı.

✩

Sıradan ve ona göre sıkıcı bir hayat yaşayan Mayra Erçetin, bir gün odasında yatağının üzerinde bulduğu zarf ile zarfı kimin koyduğunu soruşturmaya başlar ama bunu yaparken başına neler geleceğinden, ondan saklanan gerçeklerden, kazanacakları ve kaybedeceklerinden haberi yoktur.