The Rubellite |sope

The Rubellite |sope

  • WpView
    Reads 224
  • WpVote
    Votes 26
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Apr 10, 2024
WpInfo
Fiction
Paranormal
hoseok ailesinin marketinde çalışırken yarı zamanlı işini devre derken kasabalarına giren 17 araba ile hayatındaki bu düzen akışı yavaş yavaş bozulmaya başlamıştır . . . golconda bir vampirin arınmasıdır. golcondaya ulaşması için en önemli koşul insandan daha insan olmasıdır. (bir iyilik meleği yani) ve çocukları da onun gibi vampir olarak doğacağı için onlara golconda dan bahset diyor.İlklerin çocukları her eyaletten gelmedir ve her ilkin çocuğunun kendine ait duruşları vardır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Vampirler Arasında
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • Vampirin Cadısı • Volturi
  • aşk tutsağı
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • Kan Mührü
  • ELEMENT VAMPIRES
  • When Ravens Bleed - BL
  • Kan ve Taht bxbxb

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

More details
WpActionLinkContent Guidelines