BEYAZ OLAN SİYAH
'"Ben o gece odamda sana bakarken, sen bana hatırlamıyorum diye bağırırken bile ne hissediyordum biliyor musun?" diye fısıldadı Axel, dudakları Milena'nın kulağına çok yakındı. "Sen benden kaçtıkça, ben sana daha çok tutuldum. Sen benden nefret ettiğini söyledikçe, ben o nefretin altındaki gerçek Milena'yı aradım. Victoria, oyunlar, yalanlar... Hepsi senin o uzak dur diyen sesini bastırmak içindi."
Axel geri çekilip Milena'nın yüzünü ellerinin arasına aldı.
"Sana yaklaştım çünkü senden uzak durmak, nefes almayı bırakmak gibiydi. Şimdi burada, bu ıssız evdeyiz. Artık ne o malikane var, ne de o oda. Söyle bana Milena... Hala senden uzak durmamı istiyor musun? Hala o günkü gibi benden kaçıyor musun?"
Böylelikle acıları siyah kabul etmişti. Ama aslında acılara sebep olan en başından beyazdı...
Yada, beyaz olan aslında siyahtı...
Ve belki de...
Ben, beyazken siyaha dönenlerden biriydim.
Ama bu kez... karanlığı seçmeyecektim.
Kendi rengimi yaratacaktım.