RUHSUZ

Hayattan sıkılmıştı. Sanki yapacak hiçbir şey kalmamış gibi hissediyordu. Yaşı 80'e ulaşmış, hayattan görüp görebileceği, alacağı ne varsa bitmiş bir yaşlı insan gibi hissediyordu. Amaçsızca boş ve aylak yaşamın varlığından rahatsız oluyordu. Ama halbuki yaşı daha çok gençti. 19'unda bir yaşlı neneydi o. Nene demek onunla tam örtüşmese de soyut kavramlardan somut kavramlara dökülünce bu kadar oluyordu onu anlatmak. Yalnızlığı seviyordu, karanlığı daha çok seviyordu. Sebebi ise onun bütün kusurlarını kapattığına inanıyordu. Çevresinde birçok insan olmasına rağmen o hep yalnızdı ve sonsuza kadar yalnız kalacağına inanıyordu.