Silah ve Namlu

"Bir silah düşün. Silah mermisiz ateş etmez değil mi?"

Onaylar bir biçimde başımı salladım.
"İşte o silahın mermisi var ama namlusu eksik. Namlu olmadan silah bir hiçtir."

"Anlıyorum fakat biraz daha hayata döker misin?"

"Sen namlusun. Namlu olmadan silah bir hiçtir. Namluya susturucu takıp bu işi halletmem lazım. Susturucu ise..."

Arkasında kalan genç adamı işaret etti.
"Susturucu o, sende namlu. Bu işte üç kişisiniz. Sen evin içinden sorumlusun. Geriye kalan ikisi dışarıdan sorumlu. Herkes hergün bana rapor verecek. Kendi aranızda lakaplarınızla konuşacaksınız. Onun dışında size verdiğimiz kimliklerle gezeceksiniz."

Olumlu bir yanıt bekliyordu.
"Pekala benim bu işte kârım nedir?"

"Hepiniz 5 milyon dolar alacaksınız."

Cıkladım.
"Evin içinde sadece ben varım. Bana göre düşük bir mebla."

Gülümsedi. Altın kaplama olan dişleri parlıyordu.
"Senin için on beş milyon dolar olsun."

"Bu adam için ne kadar para biçsem hepsini kabul edecek gibisin kim bu adam?"

Gri saçlarını karıştırıp bana döndü.
"İşine bak namlu"

"Pekala işim nedir?"

"Onu kendine aşık edip sonuna kadar gideceksin. Tam oldu dediği anda onu bırakacaksın."

"Okey, anlaştık."