KALMAK TÜRKÜSÜ

KALMAK TÜRKÜSÜ

  • WpView
    Leituras 19
  • WpVote
    Votos 3
  • WpPart
    Capítulos 2
WpMetadataReadMaduroEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização sex, jun 21, 2024
WpInfo
Ficção
Romance
Neşe, yaşadığı her günü tamamiyle aynı şekilde başlatır ve bitirir. Her şey onun kontrolünde olmalı ve hiçbir şeyin zamanı şaşmamalıdır. Her sabah aynı saatte kalkar, aynı kahvaltıyı eder ve aynı diziyi açar. Ta ki Ilgar'a kadar. Görevde olduğu için kargo kuryesi kılığıyla evine gelen Savcı Ilgar hayatının orta yerine bir bomba gibi düşer. Neşe onu ilk defa gördüğünü sanarken, Ilgar onu daha önce gördüğüne emindir. Ama gördüğü kız, hatıralarındakinden çok farklıdır. Bu bir bayrak yarışı değil. Bu bir kaplumbağa ve tavşan öyküsü de değil. Ağaç kavuğundan çıkmaya korktuğu için yarışa katılamayan sincabın öyküsü gibi daha çok. Çamur sahaları bilmezsiniz. Bilmek de istemezsiniz.
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo