Kimsesizler

Kimsesizler

Reads 443
Votes 41
Parts 6

Ongoing

Last published Mon, Nov 23, 2015

badgirl defaf kimsesiz mafya siyahkızlar

Karanlık sana kollarını açtığında, güzel olan her şey yok olmuştur. Ona teslim olmaktan başka çaren kalmaz. Onlar hiç kimseye ait olamayacak kadar kimsesizler. Yıllarca, ruhlarının taşıdığı ağırlığın altında ezildiler. Onlar, kendi kaderlerini kendileri seçtiler. Ruhlarını tamamen kaybetmek yerine, karanlığa teslim ettiler. Karanlığın kızı olmak istediler. Ve karanlık onlara kollarını açtığında, karanlığa sığındılar.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines