BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
- LETTURE 107,692
- Voti 1,294
- Parti 37
In corso
Ultima pubblicazione ven, apr 18, 2025
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong.
Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko.
Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school.
Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap.
I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin.
Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom.
Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito.
Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin.
"I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman.
"You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko.
Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin.
Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata.
--
Tutti i diritti riservati
#632
obsessed
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Potrebbe anche piacerti
I LOVE YOU
Nasa labas na ako ng school hinihintay ko nlang yung sundo ko "Tagal naman"bulong ko Halos mapaigtad ako sa gulat ng may yumakap sakin sa likod at inaamoy ang leeg ko.pati yung mga kaklse kong dumadaan ay kinikilig sa tuwing tumitingin sila sa likod ko "Gwapo nmn cguro boyfriend nya yan"sabi ni G1 "Oo nga ang cute parang korean"(giggle)sabi ni G2 Sino ba to "I miss you"bulong nya "Who you?"tanong ko "Did you forget me already"bulong parin.ano bayan ang lamig ng boses nya Tumango nalang ako bilang sagot Nabigla ako ng bigla nya akong pinaharap at hinalikan Teka bat parang pamilyar yung labi nya.hindi ako pwedeng magkamali sya ito Kailan pa sya bumalik. Pagmulat ko eh mukha nya agad ang nakita ko Nginitian ko na rin sya "Don tayo sa kotse pinagkakaguluhan na nmn ang gwapo kong mukha"sabi nya at hinila ako patungo sa kotse Pagkaupo ko.naiiyak na ako "Hey are you crying"tanong nya "Kasi naman eh"maktol ko "What"tanong nya "B-bakit mo kinuha first kiss ko"maktol ko Pagkarinig nya bigla agad syang tumawa "You cried because of that kiss"tanong nya "O-"naputol ang sasabihin ko ng bigla nya akong halikan.gusto ko sana siyang pigilan pero hindi ko magawa kya tumugon nlang ako sa halik nya Halos habol nmin ang aming hininga nang tumigil kmi Nginitian nya lang ako at nag drive na patungo sa kong saanCompleta
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Completa
Sweet but Psycho
I'm Rui Hakimura, I'm a half-japanese-half-pinoy, young college boy who is shy, tahimik lang at hindi pala kaibigan dahil lumaki akong home-schooled dulot ng aking pagiging sakitin. My parents want me to over come my weakness and become more independent kaya ipinadala nila ako sa Pilipinas para mag-aral. Pero isang araw, paglapag na paglapag ko sa bansa ay isang krimen agad ang nasaksihan ko. "Sino ka? Bakit nakikiusyoso ka sa'min?? Gusto mo bang pati ikaw ay saksakin ko nito?! " sabi ng babae. Nanginig ang tuhod kong umatras ng paunti-unti habang siya ay palapit ng palapit sa akin. "Gomenasai.." yumuko ako. "I didn't see anything. Spare me please... " "Oh really? " tumawa siya. "Hindi ako tanga!!! Huwag mo akong gag*hin!!! " Dinakma niya ang kwelyo ko at tulayan na nga akong natumba sa takot. "Maganda ang mata mo.. " sabi niya. Tinutok niya sa akin ang kutsilyo. "Bakit naka-mask ka? Alisin mo nga 'yan!! " sabay hablot ng mask ko. "Anong pangalan mo?" "Ru-Rui.. " utal-utal kong sagot. "Rui! What a cute name!! Bagay sa 'yo. " tumayo na siya at binitawan ang kutsilyo, pagkatapos ay tinalikuran ako. Ang buong akala ko ay natapos na ang katakot-takot na eksenang iyon sa pagitan namin pero nagulat ako ng bigla na lang siyang humarap at sinampal ako ng ubod lakas!!! Napamura ako ng wala sa oras. "Ano ba?!!! " sigaw ko. "Baliw ka ba?!! Ang sakit non!! " Tumawa lang siya. Kasunod ay hinablot ako palapit sa kanya at hinalikan ako ng madiin sa labi. Sobrang diin na pati ang labi ko ay kinagat niya! WT H*LL?Completa
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Completa
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Completa
PRETENDING TO BE MY TWIN | HANNAH JANE SANTOS GXG
Tanaw ko mula sa malayo ang babaeng hinahangaan ko. Kahit hindi niya alam ang existance ko sa mundo At hindi niya ko pansin ay masaya parin ako dahil malaya ko siyang natititigan sa malayo Elliana kailan mo ba ko papansinin? Kailan mo ba ako babalingan ng tingin? At kailan ko kaya maaamin sayo ang tunay kong nararamdaman? Habang abala ako sa pageemote ay nahagip ng mata ko ang pagdaan ni aris..my twin brother..but the whole university doesn't know that we're connected. Ako rin naman ang nagsabi na huwag ipaalam na magkapatid kami because I want to live a normal life. Si aris ay kilala sa school nato habang ako ay ordinaryong tao lang. Mahiyain at hindi pala salamuha sa iba. Kung malalaman ng lahat na kapatid ko siya paniguradong gagamitin lang nila ako sa sarili nilang intensyon. Isa pa, magkaiba ang pananaw namin ni aris kaya minsan ay hindi kami nagkakaintindihan. Ayoko lang na mainvolve ako sa magulo niyang mundo. Gumuhit ang kirot sa puso ko ng makita ko kung paano titigan ni elliana ang kapatid ko. Ganiyan rin ako tumingin sakanya. Ganyan na ganyan ang mga mata ko sa tuwing nakikita ko siya. My ultimate love is inlove with my brother..how hurtful is that?haha -------------- Please support our new story here in wattpad! Vote and comments! Thank you! Started: Aug 20 2024 Finished:
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Nasa labas na ako ng school hinihintay ko nlang yung sundo ko "Tagal naman"bulong ko Halos mapaigtad ako sa gulat ng may yumakap sakin sa likod at inaamoy ang leeg ko.pati yung mga kaklse kong dumadaan ay kinikilig sa tuwing tumitingin sila sa likod ko "Gwapo nmn cguro boyfriend nya yan"sabi ni G1 "Oo nga ang cute parang korean"(giggle)sabi ni G2 Sino ba to "I miss you"bulong nya "Who you?"tanong ko "Did you forget me already"bulong parin.ano bayan ang lamig ng boses nya Tumango nalang ako bilang sagot Nabigla ako ng bigla nya akong pinaharap at hinalikan Teka bat parang pamilyar yung labi nya.hindi ako pwedeng magkamali sya ito Kailan pa sya bumalik. Pagmulat ko eh mukha nya agad ang nakita ko Nginitian ko na rin sya "Don tayo sa kotse pinagkakaguluhan na nmn ang gwapo kong mukha"sabi nya at hinila ako patungo sa kotse Pagkaupo ko.naiiyak na ako "Hey are you crying"tanong nya "Kasi naman eh"maktol ko "What"tanong nya "B-bakit mo kinuha first kiss ko"maktol ko Pagkarinig nya bigla agad syang tumawa "You cried because of that kiss"tanong nya "O-"naputol ang sasabihin ko ng bigla nya akong halikan.gusto ko sana siyang pigilan pero hindi ko magawa kya tumugon nlang ako sa halik nya Halos habol nmin ang aming hininga nang tumigil kmi Nginitian nya lang ako at nag drive na patungo sa kong saan
Più dettagliLinee guida sui contenuti