BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
- Reads 120,498
- Votes 1,368
- Parts 37
Ongoing
Last published Fri, Apr 18, 2025
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong.
Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko.
Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school.
Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap.
I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin.
Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom.
Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito.
Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin.
"I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman.
"You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko.
Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin.
Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata.
--
All Rights Reserved
#639
obsessed
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Complete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
RUTHLESS MAN OBSESSION ( COMPLETED )
My breathe stop when I saw a dangerous but gorgeous man stepped into my view. He's walking with grace and there's an authority aura around him. Parang hawak niya ako sa leeg at nakasalalay ang buhay ko sa kanya. Hindi ako makapaniwala na ang mukhang ito na dati ay ang mukha na palagi kung hinahanap at gustong makita araw araw , ay ngayo'y ang mukhang magdadala sa akin ng matinding takot at pagkamuhi. Paano niya ito nagawa sa akin, sa amin. Akala ko pa naman ay maaasahan siya at tanggap niya kami. Pero heto siya ngayon dinadala ako sa kanyang imperno. Chills are running into my spine that makes my whole body feels cold. I snapped out of my thoughts ng bigla siyang tumigil at ngumisi ng nakakatakot that makes me shiver. "Afraid of me huhh, don't worry ako parin ito. Ang taong baliw na baliw sayo. Siguro na man ay kaya mo na akong mahalin sa itsura kung to. At kung ayaw mo parin ay wala na akong magagawa kundi pilitin kang sumama sa akin" mahaba niyang litanya. Baliw na talaga siya kahit pa magbago ang itsura niya ay walang magbabago. Hindi siya ang mahal ko at hindi ko siya kayang mahalin. Kung pwede ko lang sanang sabihin sa kanya, pero fuck nilagyan niya ng tape ang bibig ko. Pag ako nakataka----- "Alam ko ang iniisip mo. Hinding hindi ka makakatakas sa akin. Don't worry I will sent you to my heaven " at sinabayan pa ng tawa ng demonyo. Heaven talaga, baka ibig niyang sabihin ay pugad ng mga satanas. Bigla niya akong binuhat at hindi na ako nakapalag dahil pagod na ko, pagod nako sa lahat ng pagkukunwari niya. Pero isa lang ang nasisiguro ko , I HAVE MO ESCAPE TO THIS RUTHLESS AND OBSESS MAN. 😘😘jeanobsession😘😘Complete
Sweetest Mistake
Alam mo 'yung feeling na wala ka namang ginagawang masama, pero parang pinagtitripan ka ng universe? Yung tipong isang maling liko mo lang, biglang ang daming domino effect na sumasabog sa mukha mo? Gano'n ang ganap sa buhay ko. Once upon a time, I was just an average girl-well, not-so-average dahil certified independent woman tayo, mga besh. I had a decent job, a stable life, and a heart that was very much closed for renovation. Bakit? Kasi my ex-boyfriend ghosted me. As in, bigla na lang nawala, walang pasabi, walang closure, walang anything. Eh di syempre, bilang matinong babae, I did what any rational human being would do-nag-move on nang slight. Pero 'di ko akalain na sa kagustuhan kong iwasan ang lalaking sinaktan ako, biglang may ibang lalaki namang ipapatapon sa buhay ko ang tadhana. At saang lugar pa? Sa isang hotel room. With a stranger. At hindi lang basta-bastang lalaki, kundi isang nakakagigil na tao na later on, malalaman kong magiging bagong boss ko. Yes. Alam kong wala akong luck sa love life, pero bakit pati sa career, pinaglalaruan ako ng tadhana? This is the story of how one mistake-one embarrassing, nakakahiya, and downright WORST moment of my life-turned into something I never expected. Welcome to my Sweetest MistakeComplete
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
Sweet but Psycho
I'm Rui Hakimura, I'm a half-japanese-half-pinoy, young college boy who is shy, tahimik lang at hindi pala kaibigan dahil lumaki akong home-schooled dulot ng aking pagiging sakitin. My parents want me to over come my weakness and become more independent kaya ipinadala nila ako sa Pilipinas para mag-aral. Pero isang araw, paglapag na paglapag ko sa bansa ay isang krimen agad ang nasaksihan ko. "Sino ka? Bakit nakikiusyoso ka sa'min?? Gusto mo bang pati ikaw ay saksakin ko nito?! " sabi ng babae. Nanginig ang tuhod kong umatras ng paunti-unti habang siya ay palapit ng palapit sa akin. "Gomenasai.." yumuko ako. "I didn't see anything. Spare me please... " "Oh really? " tumawa siya. "Hindi ako tanga!!! Huwag mo akong gag*hin!!! " Dinakma niya ang kwelyo ko at tulayan na nga akong natumba sa takot. "Maganda ang mata mo.. " sabi niya. Tinutok niya sa akin ang kutsilyo. "Bakit naka-mask ka? Alisin mo nga 'yan!! " sabay hablot ng mask ko. "Anong pangalan mo?" "Ru-Rui.. " utal-utal kong sagot. "Rui! What a cute name!! Bagay sa 'yo. " tumayo na siya at binitawan ang kutsilyo, pagkatapos ay tinalikuran ako. Ang buong akala ko ay natapos na ang katakot-takot na eksenang iyon sa pagitan namin pero nagulat ako ng bigla na lang siyang humarap at sinampal ako ng ubod lakas!!! Napamura ako ng wala sa oras. "Ano ba?!!! " sigaw ko. "Baliw ka ba?!! Ang sakit non!! " Tumawa lang siya. Kasunod ay hinablot ako palapit sa kanya at hinalikan ako ng madiin sa labi. Sobrang diin na pati ang labi ko ay kinagat niya! WT H*LL?Complete
His Sinful Desire (COMPLETED)
'Synopsis' Nagaganap na ang pag tatapat ng buwan at ng araw dito sa mundo ng mga tao. Nilabas ko ang sandatang may kasangkapan ng pangil ng lobo na syang kikitil sa buhay mo para sa buhay ng prinsesang minamahal ko sa kaharian ng Ahsville Ito na ang tamang panahon matapos kong makuha ang loob mo ng ilang buwan Nakangiti ka habang palapit sakin, hawak mo ang tali ng aso na syang gabay mo sa iyong pag lalakad dahil hindi ka nakakakita Bumaba ang mga tingin ko sa labi mo, bakas ang saya mong tinutungo ang direksyon ko. May hawak ka ng Cake na syang handog mo sakin dahil ngayon ang kaarawan ko Naalala mo iyon gayong hindi ko naman binibigyang importansya ang kaarawan ko, ang sarap pala sa pakiramdam Nakatitig lamang ako sayo habang palapit kana sa direksyon ko kaya tinaas ko na ang sandatang itatarak ko sa dibdib mo Nanginginig ang mga kamay ko kasabay ang panlalabo ng paningin ko dahil sa luhang namumuo na sa unang pag kakataon ay naranasan ko Nasasaktan ako Hindi ko alam kung kaya ko Mahal ko si Selena, ang prinsesa ko. Ginagawa ko 'to para sa kanya, hindi ko nakakalimutan ang dahilan kung bakit ako narito, pero paano? Paano ko gagawin 'to kung nahulog ako sayo? Sa isang mortal na kagaya mo? Bagay na mali, malaking kasalanan ito sa mundo namin Kaya kinakailangan ko na itong gawin ng mas maaga para mawala na din itong nararamdaman ko sayo bago pa ito lumalim Nag unahan na ang mga luha ko sa pag patak ng tagpuin mo ang direksyon ko. Niyakap mo ako, alam mo talaga ang lugar kung saan lagi akong naroroon Nag punas ako ng luha bago mo pa ito mapansin, ngumiti ako ng pilit at sa huling pag kakataon ay pinag masdan pa kita 'Patawarin mo ako Natasha, mali ang inibig kita. Patawad......' -Ahswel BlackeComplete
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.
More detailsContent Guidelines