ölüm güncesi

adımlarımızın birbirine karıştığı o yolda yürürken ona doğru döndüm, konuşmasa da beni dinleyeceğini biliyordum. "çektiğim acıyı asla anlayamayacaksın." dedim ona. sorun değildi zira o bana hiçbir zaman kurtuluşu vadetmemişti. birbirimizin acısını anlayamazdık ancak acılarımızı birbirine bağlayıp el ele ölebilirdik. yürüdüğümüz ve sonuna gelmeden geri döndüğümüz yolun sonunda ölüm olduğunu ikimiz de biliyorduk.