Mahkûm 104

Yaşam varsa ölüm de vardı.

Karanlık varsa aydınlıkta vardı.

Peki kötü insanlar varsa iyi insanlar da var mıydı?

İyi insanlar var olabilmiş miydi?

İyi insan dediklerimiz bile bazen kötü insan çıkabiliyordu bu yüzden kimse iyi değildi.

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰

O gece kar oynadılar.
Mutlu mutlu yataklarına girdiler ve sabahı bekleyerek uyudular.
O sabah geldi ama babası gelmedi.
O sabah onlar mahkûm oldu.
İki kardeş birbirini unutarak acıyla yaşamaya devam ettiler.
Hiçbir çocuk geçmişini hatırlamıyordu.
Onların sonu ne olacaktı?
Mutlu olabilecekler miydi? Yoksa acıyı hayatlarına kabul ederek mutsuz mu kalacaklardı?

"Ben Mahkûm 104 olarak seni babam olarak kabul edeceğim," dediğim de gözleri parladı. "Ama bir şartım var. Bana geçmişimi anlatacaksın. Neden her şeyi unuttuğumu ve neden bize iğneler vurduğunu ve neden bize böyle davrandığını anlatacaksın. Her şeyi bilmek ve öğrenmek istiyorum." Tedirgin bakışlarını benden kaçıramadı. Yalan söyleyeceğini bildiğim için. "Yalan söylersen anlarım bu yüzden sakın yalan söyleme!" diye sesimi yükselttim.

Bize defalarca kez yalan söylemişlerdi. Hayatlarımız yalanlar üzerine kurulmuştu ve defalarca kez ölümle yüzleşmiştik. Bu yüzden artık hayatımda yalanlara yer vermeyecektim. 5 yaşımda ki ben her yalana inanmıştı ama 25 yaşında ki ben hiçbir yalana bundan sonra inanmayacaktım.

Ben Mahkûm 104'um.
Diğer ismimle Gizem Karaca'ydım.
Küçük yaşta ailesini kaybetmiş. Ablasını unutmuş ve acılarla birlikte hayatta kalmaya çalışan Gizem Karaca'ydım.

Ben gerekirse acılarla döşenmiş hayatımı bozup mutluluklarla döşenmiş bir hayat yaratacaktım. Bu dünya'nın kuklası olmayacaktım.

Mutlu olmak benim hakkımdı.

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰

Başlama tarihi - 17 Eylül Pazar 2023
Yayınlama tarihi - 15 Şubat Perşembe 2024
Bitme