After Hours

Boynundaki bıçağı ona saplayamayacağımı biliyordu ama içimden bir ses işini bitirsem bile bundan memnun olacağını söylüyordu. Ben nasıl onun gözlerindeki kırgınlığı görüyorsam o da benim gözlerimde ruhumu nasıl avuçlarının içine aldığını görebiliyordu. Oyun bitmişti. Kazanmıştı ama ben de kaybetmiş gibi hissetmiyordum. Belki de beraber kazanabilirdik bu sefer? Daha önce hiçbir şeyi kazanamamış iki kişi?

Belki de yine kaybedersiniz, diye fısıldadı içimden bir ses.

Beni yörüngesindeki bir uyduymuşum gibi belimden tuttu, kendine çekerek öptü. Az önce içimde fısıldayan ses silikleşerek yok oldu. Beraber kaybedecek olsak da umurumda değildi.

Sadece o ve ben vardık.

Kazanmak veya kaybetmek... Eylem önemli değildi. Her ne yapıyorsak beraber yapıyorduk.

Sadece o ve ben...