Todas las noches de junio [EN CURSO]

Todas las noches de junio [EN CURSO]

  • WpView
    MGA BUMASA 5
  • WpVote
    Mga Boto 3
  • WpPart
    Mga Parte 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Tue, Feb 6, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
Estoy sin ánimo desde hace varios días. Sin ánimo de comer, de dormir, de leer, de escribir, de reír, de llorar, hasta de vivir. Es decir, soy SinÁnimo y esta noche decidí escribir durante todas las noches de junio para perdonarlos, para olvidarlos, para desahogarme. ADVERTENCIA: Este escrito contiene temas sensibles. Se requiere discreción del lector. INICIO: 05/02/24 FIN: ¿? ACTUALIZACIÓN: Cada noche
All Rights Reserved
#790
superacion
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Cartas escritas No con tinta...sino con el corazón
  • ¿Podremos ser felices? Joniel
  • El capricho de amarte
  • Un amor -indebido- incomprendido
  • Hice tantas cosas por amor que olvidé que yo también las merecía.
  • Historias de un desorden
  • Lo Que Nunca Dije
  • Poemas de una Romántica-TERMINADA
  • NO LEAN MI DIARIO

Hoy empecé a escribir un nuevo libro. No es ficción. No hay personajes creados. Esta vez se trata de mí y tal vez también se trate de vos. De todo lo que me estuve callando. De las páginas que no me animaba a leer en voz alta. De los capítulos que dejé sin terminar. De las historias que escribí para otros, olvidándome de la mía. No sé bien si es un diario, un testimonio, o cartas con alma. Solo sé que lo necesito. Pasé demasiado tiempo tratando de corregir lo que no escribí yo. Editando frases que dolían. Subrayando silencios. Tolerando prólogos ajenos. Hasta que entendí que, yo no era el autor, era apenas un personaje. Un personaje atrapado en una trama que no quería ( pero estaba ahí ). Atrapado en un libro que hablaba de amor, pero olía a abandono. Y decidí cerrarlo. Arrancarme de esa historia. Empezar desde una hoja en blanco. No fue fácil. Tuve que pelear con los fantasmas de todas las páginas pasadas. Perdonarme por los finales tristes. Por haberme quedado cuando quería huir. Por haber callado. Por haber amado más a otros que a mí. Tuve que reencontrarme con esa versión mía que todavía cree en las mariposas, aunque haya vivido tormentas. Tuve que abrazar al que lloró en silencio, al que se sintió vacío, al que dejó de escribir por miedo a no ser leído. Y acá estoy. Escribiendo. Respirando cada palabra como si fuera un acto de amor. Corrigiendo con ternura. Tachando con compasión. Dándole sentido a mis propias comas. No sé cómo va a terminar este libro. Pero por primera vez, no tengo miedo del desenlace. Porque lo estoy escribiendo yo. Cómo yo quiero, como lo siento. Y esta vez no voy a escribir con tinta, voy a escribir con el corazón. Con mi voz. Con mi alma. Con las manos sucias de vida.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman