Story cover for Sessiz Leyl || Kitap Oldu by koibaligii
Sessiz Leyl || Kitap Oldu
  • WpView
    Reads 430
  • WpVote
    Votes 157
  • WpPart
    Parts 20
Sign up to add Sessiz Leyl || Kitap Oldu to your library and receive updates
or
#791abiminarkadaşı
Content Guidelines
You may also like
Freya by CansuUredi
74 parts Complete
Bir kez ayrılınca ilişki bitmiş sayılır mı, yoksa emin olmak için birkaç kez daha mı ayrılmak gerekir? Ayrılmayı başaramayan ama bir arada da kalamayan; yarım akıllı bir oyuncu ile sıkıcı bir çevirmenin ayrılık hikayesi bu... Ya da bir barışma hikayesi. Kim bilir? *** -Uyanacak mısın? Küçük bir çocuk gibi, dudaklarını pek de aralamadan "Bu adam çok sıkıcı," diye mırıldandı. Hiçbir şey olmamış, sanki Freya ona hiç seslenmemiş gibi başını yeniden kadının omzuna yaslayıp gözlerini kapattı. Freya'nın bir kez daha adını seslenmesinin peşi sıra diğer yanındaki kadın yine 'şşşş' dediğinde gülümsedi. Freya'nın delirip de kadınla kavga etmesine ramak kaldığına yemin edebilirdi. "Çok yorgunum." Şansını zorladığını bile bile bu riski göze aldı ve omzuna iyice yerleşip, burnunu hafifçe boynuna sürttü. Onun ürperdiğini hissetmesine rağmen burnunu oradan ayırmadı. Onun omzunda uyumayı özlediğini, kadının o hafif baharatlı kokusuna doğru çekildiğinde anlamıştı. "Arada uyandırırsın beni." -Başka arzun? -Şşşşş... Freya daha fazla yanındaki kadının uyarılarına tahammül edemeyerek "Hanımefendi," diye döndü. Sesinin tonunu ayarlayamayacak kadar kızgındı. "Adam omzumda uyuyor. Ne yapmamı bekliyorsunuz?" -İzin vermeyin siz de canım! -İzin vermişe benziyor muyum? -O zaman neden omzunuzda uyuyor? -Ben de bunu öğrenmeye çalışıyorum!
You may also like
Slide 1 of 10
Hedef  cover
Kütüphane | YARI TEXTİNG cover
Freya cover
AŞIĞIZ HOCAM (BXBXBXB)  cover
Askerin Karısı +18 cover
yayıncı. cover
KANLI AŞK//TEXTİNG cover
Haberin Yok Ölüyorum - Yarı Texting cover
GÜZELİM / RAFLARDA cover
PİRUS GECESİ cover

Hedef

35 parts Complete

Başlama tarihi 28.10.2021 "Ada," sustu. "İyi misin?" Gözlerim dolmaya başlamıştı. Değildim hiç iyi değildim. "Evet, ne oldu ki?" "Sesin kötü çıkıyor, ağladın mı sen?" "Hayır," ses tonum yine aynıydı. Düzeltmek isterken daha kötüye gidiyordu. Boğazımda o düğün varsa doğru düzgün konuşmam imkansızdı. "Neden aradın? Bir gelişme mi var?" Sustu, beni dikkatlice dinliyordu. "Geliyim mi oraya?" Yapma böyle ne olur. Daha da kötü yapıyorsun beni. Bırak beni, alışkınım görünmezliğe, umursamazlığa... "Gerek yok, iyiyim ben." Gözlerimden yaşlar tane tane dökülerek elbisemi ıslatmaya başlamıştı. Kalbimdeki bu hiss sanırım özlemdi... "Ada," dedi tekrar o huzurlu sesiyle. "Tüm bunlar bittikten sonra oturup konuşuruz tamam mı?" "Emir," artık dayanamıyordum. "Ben hiç iyi değilim. Çok yorgunum, çok yıprandım. Artık ayağa kalkacak gücüm yok. Kalbim zaten paramparça. Neden her şeyi bu kadar zorlaştırıyorsun? Bitti, sana karşı duygularım yok demiştin. Neden şimdi tam tersi hareketler yapıyorsun? Beni kırdığını düşünüyorsan merak etme ben kırılmaya alışkınım." Kurduğum cümleler boğazımda yeni bir düğüm oluştururken ağzımı sıkı sıkı elimle kapattım. Hıçkırarak ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. O kadar değersiz hissediyordum ki kendimi, Emir'in beni sevebileceğine asla inanmıyordum. Hatta ona hak bile veriyordum.