Antes de que te vayas [En proceso]©

Antes de que te vayas [En proceso]©

  • WpView
    Odsłon 470
  • WpVote
    Głosy 115
  • WpPart
    Części 11
WpMetadataReadDla dorosłychW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja czw., mar 14, 2024
WpInfo
Fikcja
Romans
Motos, amor, sexo, discusiones, novio, eran cosas que Maddie no conocía muy bien. Un chico bastante tocado por la muerte de alguien especial, una madre que no le quiere y una ruptura bastante dolorosa, fue golpeado por el amor, literalmente. Ese era Erick. Unas vacaciones, un viaje de ida, un amor de verano, experiencias nuevas, decepción, una gran discusión, una muerte, un amor que nadie podría romper, una despedida... Un viaje de regreso, una familia, una moto, un móvil, un abrigo... un chico que amaría toda su vida y no podrá olvidar nunca. - Dicen que cuando una persona se enamora hace cualquier cosa, por muy tonta que sea, solo por ver sonreír a esa persona - Mi hija me pedía que le contara la historia una vez más, habían pasado nueve años y aún seguía sintiendo la suavidad de sus besos, el olor de su pelo, el sonido de su moto, la forma en que me hacía feliz - él lo hizo todo por mí. Por verme sonreír. - ¿Y tú? ¿Qué hiciste tú? - La pregunta me tomó un poco de sorpresa. - ¿Yo?... yo lo amé, me aseguré de hacerle saber que siempre lo haría. Y él se conformó con eso. Fue suficiente para él. - ¿Mamá... puedes decirme el nombre completo de mi padre una última vez antes de dormir? - La voz infantil de mi hija era tierna y su cara, por favor... su cara siempre me recordó a él - Erick... Erick Romero. Por eso... ¿tu te llamas? - Maddison Romero Hernández - una pequeña lágrima salió de mis ojos. Besé a mi hija una última vez antes de salir de la habitación. Cerré la puerta a mis espaldas. Y me senté en el piso. - Levántate, tienes que ser fuerte por las dos - Una mano extendida hacia mí hizo que levantara la cabeza. - No tienes que decirlo, soy fuerte, me enseñaste a serlo. - Ven... - tomé su mano y me levanté y caminamos juntos hasta el balcón de mi piso. - Vamos a recapitular. - Todo empezó...
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • You are INCORRECT for ME (Editando)
  • Mi Idiota Vecino
  • ⊹┈⌨︎︎┈♡ 𝕄𝕚 ℙ𝕣𝕠𝕓𝕝𝕖𝕞𝕒 𝔽𝕒𝕧𝕠𝕣𝕚𝕥𝕠 ♡┈⌨︎︎┈⊹
  • Bad Boy'S & Femme Fatale (En Corrección)
  • Besos Traviesos ( En Edición )
  • Lo que no murió.
  • Tú, Yo y el Caos
  • You saved Me.
  • LAYTER:  Segunda Oportunidad

Y ahí estaba yo. Reprochándome la vida mal vivida. Gracias a que todas las chicas de mi edad ya tenían novio y habían tenido su primera experiencia sexual. Pero ahí me encontraba yo. Encerrada en mi cuarto, acostada en la cama. Sin nada que hacer. Envidiando a esas chicas que salían de fiestas toda la noche. Aunque había comenzado la universidad aun esperaba que mi vida me diera un giro de 180°. SI. Así es. Es que tan difícil era poder salir de noche. Tiré mis brazos a los lados en forma de queja. Suspiré mientras podía escuchar la voz de mi madre en el pasillo cantando algún coro de la iglesia. ¿Por qué tenía que ser hija única? Lo digo por ser la única mujer ''mayor'' de sus hijos. Porqué claro que también existía mi hermanito que aun estaba en su colegio. -¡___!- escuché que mi madre decía. Volteé los ojos. Me levanté de la cama y camine rápido a la puerta para así abrirla y mirarle. -Sí, dime.- le dije mirándola. -Deberías salir de tu cuarto e ir a ver si los vecinos tienen una hija para que sea tu amiga.- me dijo y bajo las escaleras, entre otra vez a mi cuarto y cerré la puerta. ''Si claro madre, ya mismo voy a ir de puerta en puerta preguntando si tienen una hija que pueda ser mi amiga'' rodeé los ojos. Y me tire en la cama otra vez. A penas y superaba el hecho de que éramos nuevos en la manzana, o 'vecindario' como lo decía mi madre. Sin amigos, sin novio, sin nada. Así estaba. Y todo por el ascenso de mi padre de trabajo. Saqué mi Ipod y puse mis auriculares. La música comenzó a sonar mientras yo cerraba mis ojos e imaginaba una vida perfecta. Con el chico perfecto. Con las amistades perfectas. Sin embargo mi anterior amiga que según tenía el don de ver el futuro dijo que ''mi vida dará un giro de 180° y todo por causa de un chico'', así que desde ese entonces... no me puedo sacar eso de la mente, y preferiría que ese ''giro'' sucediera lo antes posible. Ya y hasta quería conocer

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści