SORGUSUZ

SORGUSUZ

  • WpView
    Reads 54
  • WpVote
    Votes 8
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Apr 24, 2024
Ezgi, önünde duran Esat'a kafasını kaldırarak baktı. "Ne istiyorsun?" dediğinde yüzü donuk ve ciddiydi. Esat "Beni sevmeni istiyorum." dediğinde Ezgi "Duyguları ölmüş ve zekasını ön plana koymuş birinden bunu istemen, zeka seviyeni sorgulamama sebep oluyor." dediğinde ses tonunda hiç değişim olmamıştı. Esat'ın "Senin de duyguların var. Bunu sana kanıtlayacağım. Sadece yanında kalmama izin ver." dediğinde ikna edici ses tonunu kullanmıştı. Bu sözlerin üzerine Ezgi "Varsa bile bu seni ilgilendirmez. Kanıtlamanı istemiyorum." dedi bıkmış bir sesle. Esat "Tamam, öyle olsun. Ama ben aklıma koyduğum her şeyi yaparım, söyleyeyim." demesi üzerine Ezgi yüzünü buruşturdu. Daha fazla dayanamayarak Esat'ın yanından ayrıldı. 30/03/2024
All Rights Reserved
#30
duygusuz
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines