....Söz Defterim....

poyraz x emir

uzman cerrah Gece Soydan ve Gölge kral Pars Korhan Geceye takıntılı derecede aşık olan Pars Korhan

[MilBar] Başsavcı Milan onun sözünü keserek konuşan oğlana çattığı kaşlarıyla bakıp hafif katı ve yüksek çıkan sesiyle, "Karşında Cumhuriyet Başsavcısı var, bu ne cüret!" dedi. Olay yeri incelemenin uzmanı olan Barış ise ukala bir tavırla, "Ama bu yanlış yolda olduğunuz gerçeğini değiştirmiyor Savcım." diyerek sinir bozucu bir mimik takındı yüzüne.

Her gün yeni bir söz yayınlanmakta! *** Kalpten Taşan Cümleler kitapının devam kitapıdır... Not: Bu kitapta yer alan bazı satırların kime ait olduğunu bilmeyebilirim. Eğer size ait bir söz yer alıyorsa ve bundan rahatsız olursanız, lütfen belirtin, kaldırırım veya sahibini yazarım. #onur 1 ~ 27.02.2026 #cümle 1 ~ 08.03.2026 #yazgı 1 ~ 30.03.2026 #yalnız 2 ~ 27.02.2026 #yaralı 2 ~ 30.03.2026 #söz 3 ~ 01.03.2026 #yara 3 ~ 30.03.2026 #allah 4 ~ 27.02.2026 #hasret 5 ~ 27.02.2026 #keder 6 ~ 19.04.2026 #rüya 8 ~ 19.03.2026 #kalp 10 ~ 27.02.2026 #hayal 10 ~ 27.02.2026 #şiir 11 ~ 27.02.2026 #hayat 23 ~ 19.03.2026 #kader 25 ~ 01.03.2026

[Aref + MilBar] "Her soyunma odasında duşa girdiğimde beni böyle perdenin aralığından dik mi izleyeceksin?" Efe dolabında eşyalarını toparlarken ensesinde kulağına doğru bir fısıldama hissettiğinde irkildi. Başını çok hafif arkaya çevirdiğinde esmer oğlanın koyu kahve gözleriyle buluşmuştu kendi kahve gözleri. Daha sonra gözlerini kaçırıp arkasına geri döndü. "Yok öyle bir şey... Yanlış anlamışsın sen. Ben sadece boş duş var mı diye bakınıyordum." Esmer çocuk, önünde sırtı ona dönük şekilde duran çocuğun konuşmasıyla kıkırdadı. "Hmm. Vardı aslında boş, neden girmedin daha sonrasında?" Efe, paniklediği ve heyecanlandığı için eşyalarını umursamadan dolabının kapağını sertçe kapatıp arkasında ki esmer oğlana döndü. "Sanane ya? Keyfim ve kahyası girmek istemedi. Oldu mu?"

Daha on yedi yaşında yetimhanede büyümekte olan Ahu Karaca.. Ah yoksa Arslanbeymi demeliydim? Gerçek ailem kurgusudur.. İyi okumalar..

1970'li yıllar.. Erzurum'dan Ankara'ya uzanan bir yolculuk, sadece şehirleri değil kaderleri de değiştirir. Müjgan, hayatında ilk kez ailesinin gölgesinden çıkarak büyük bir şehre adım atarken; bastırılmış duygular, suskunluklar ve söyleyemeyenler bir bir ortaya çıkmaya başlar. Aynı sofrada oturulan yabancılar, ilk bakışta masum görülen tanışmalar ve zamanla derinleşen bir karşılaşma... Bu hikaye; susarak büyüyenlerin, bakışlarında konuşanların ve kaderden kaçamayanların hikâyesi.

Моя , до самой смерти...

Wattpad'de yayınlanan ilk "Yalkın" isimli kurgudur. Fantastik kitap değildir. ~ Yalkın teyzesiyle yaşayan sıradan liselidir. Ansızın teyzesi gözaltına alındığında, hiç tanımadığı babasıyla karşılaşır. Babasına karşı nefret dolu bu kız, ona sırdaş mı olur düşman mı? Yalkın-hep görmezden gelinen, sevgisizliğe alışkın kızlar içindir. En kötüsü de budur zaten, alışmak. ~ Ona baktım, gözünü ayırmadan beni izliyordu. Sanki yıllardır kaybettiği değerli bir şeyi yeniden bulmuş gibi bakıyordu. "Siz kimsiniz?" dedim kendimden emin sesle. Bir süre hiç bir şey söylemedi. Arkasına yaslanarak kollarını göğsünde birleştirdi. Dudağının kenarı yukarı doğru kıvrıldı. O ise hayatım boyunca unutamadığım bir cevap verdi. "Babanım."

alperen x ahmet emre ahmet emre: alperen adimi inliyor can aynen kanka bi daha alpmet yazmam burasi benim evim napiyim BU KITAP RAHATSIZ OLUNMA DURUMUNDA PATLICAKTIR