Yenge  - ara verildi-

Yenge - ara verildi-

  • WpView
    LETTURE 1,355
  • WpVote
    Voti 45
  • WpPart
    Parti 9
WpMetadataReadIn corso
WpMetadataNoticeUltima pubblicazione mer, mar 15, 2017
'' Sonunda barıştınız '' '' Valla iyiki fazla uzatmayıp affettin biraz daha çekemezdik biz bunu böyle. '' dedi Orhan. '' Biz derken ? '' diye sordum tek kaşımı kaldıramadığımdan dolayı birşey yapmadan dururken . ''Haaa Onurla ben yaa ... Aslında sadece ben Onur bunun Melisa Melisa diye ağladıkça her tarafı yıktı sinir krızı geçirdi falan ,sanki kendiside aşk acısı çekiyor gibi bir hali vardı .'' Ben Orhan'ın konuşmasında Sergen'in ağlaması kısmını geçip Onur'un aşk acısı kısmında takılı kaldım . ''Niye olamazmı belki gerçekten aşk acısı çekiyordur .'' dedim bilmişçe . '' 4 yıl önce İzmir'e Ateş abi kardeşinden! ve ailesinden bilgi almak istediğinden dolayı birkaç adam göndermişti. Onur'u da kardeşini izlemesi için bir süreliğine görevlendirmişti . Oda orada bir kıza ilk görüşte aşık olmuş biz ne adını söyledi nede nasıl birşey olduğunu . Bir sene boyunca fırsat buldukça kızı görmeye gitti . Bir senenin sonunda kız kayıplara karıştı. Son 3 yıldır iki haftaya bir İzmir'e gider iki gün orada kalır kızı biraz daha arar sonra geri döner aslında babasının adamlarına yada Ateş abiye söylese kızı 2 dakikada bulurlar ama kimseye adını söylemiyor. Bir buçuk ay önce kızı bulduğunu ve bir sevgilisinin olduğunu söylemişti o günden sonra İzmir'e gitmedi. O günden sonrada hergün başka bir kızla . ''
Tutti i diritti riservati
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Illustration

Potrebbe anche piacerti

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Più dettagli
WpActionLinkLinee guida sui contenuti