SAHRA: (Gizli Sevdam)

SAHRA: (Gizli Sevdam)

  • WpView
    Reads 4,095
  • WpVote
    Votes 165
  • WpPart
    Parts 24
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 20, 2025
"BEN SANA AŞIĞIM ÇÜNKÜ EMİR ALİ!" Boğazım yırtılırcasına bağırmıştım. Aşığım ben sana be adam.. Şok olmuş bir şekilde baktı bana. "Ne?" Dedi fısıltıyla. Ama bende artık anlatacak güç kalmamıştı. Bunu bir kere daha sesli bir şekilde söyleyemezdim. Gücüm yoktu artık. Sustum sadece... . . . . "Sahra... İsmi kendisini bu kadar iyi, bu kadar güzel anlatan başka kimse var mı bilmiyorum. Ama sen Sahra, sen ismin ile müsemmasın. En az ismini taşıdığın o çöl kadar gizem barındırıyor, en az onun kadar güzellik taşıyorsun şu uğruna öldüğüm yüreğinde. Gözlerin... gözlerin de kalbin gibi ismini aldığı çölü andırıyor. O kadar uçsuz bucaksız o kadar sıcak, o kadar yakıcı. Ama birine değer verdi mi, çölün kendinde barındırdığı ve kendi içinde mucizesi olan vahayı vermesi gibi sen de veriyorsun en güzel vahanı sevdiğine... Sen kalbime de işte bunu yaptın. Benim kalbim Sahra iken sen ona baharı getirdin çöl çiçeğim. Sahra'm.. benim en güzel vaham..."
All Rights Reserved
#11
öğretmenhanım
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines