ŞEFFAF

Bir insan hayatını hiç bir şeye alınmamaya çalışıp,her şeyi eğlenceye vurarak,yüzsüzlük yaparak yaşayabilir.Ama bazı insanlar vardır ki birbirlerinin açıklarını aramaya koyulurlar ve bu açığı bulunca zafer kazanmışçasına sevinirler.Ve bu eğlenmeye çalışan,yüzsüzlük yapan insanın da bir kalbi olduğunu unuturlar,ama insanlar öyle acımasızdır ki, bulduğu açığın insanı derinden yaralaması,alıp geçmişe götürmesi,beyninde bile acı parçacıkları oluşturmasına neden olur.
Bir insanın kalbi kırılır,ama bazı insanlar vardır ki; kalp kırıklarından vücudu da nasiplenmiş olmalı ki iç organlarına kadar kalp kırıklıklarının küçük parçacıklarıyla delinmiştir.
Bir insan siyah yaşayabilir, siyahı hissedebilir.Ama bir insan vardır ki,acıya öylesine alışmıştır ki artık, hayatı şeffaflaşmıştır.Hiçbirşeyi hissedemez olup, herşeye alışmıştır.Bu, şeffaf kızın hikayesi.Bu,hissedemeyen kızın hikayesi.