Forgetfulness

قطرات بارون به طرز سمجی گونه هام رو خیس میکرد و روی پوست سردم به پایین می‌افزاید و راهش رو به سمت زمین پیدا میکرد، به طرفم بر گشت و گذاشت اون چشم های خاکستری لعنت شده و اون نگاه سرد و عاری از احساسش روحمو زخمی کنه:
«اگه همینجوری مثل یه حشره ی کثیف توی دست و پام باشی ماشه رو توی سرت خالی میکنم»

پوزخندی تلخ مهمون لب هام شد، کسی که از جهنم برگشته بود رو از مرگ می‌ترسوند؟
«بهت قول میدم آکرمن. اگه لازم باشه این منم که اول یه با یه شلیک قلب نفرین شده ات رو سوراخ میکنم»

سکوتش برای لحظه ای من رو به تردید وا داشت، زیادی آروم بنظر میرسید‌.
«پس داری جای اشتباهی رو نشونه میگیری...» نیشخند آزاردهنده ای روی لب هاش کش اومد و صورتش رو نزدیک تر آورد..چشم هاش برق خطرناکی داشت که لرز به ستون فقراتم می‌فرستاد:« چون من قلب ندارم»
.
.
.
ایوا یه گذشته ی مبهم و تلخ با لیوای داره و حالا درست زمانی که توی محل کار جدیدش می‌تونه اونو فراموش کنه پای کاپیتان لیوای لعنتی دوباره به زندگیش باز میشه.