SÖNMEYEN YANGINIM

SÖNMEYEN YANGINIM

  • WpView
    LECTURAS 53
  • WpVote
    Votos 4
  • WpPart
    Partes 6
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mié, jun 19, 2024
"Bunlar mi bizim düşmanımızı öldürmüş? " dedi sandalyede elleri bağlı oturan kızlara bakıp kahkaha atarken. Sonra önündeki kıza bakmaya başladı. O her kimse dikkatini fazlasıyla çekiyordu. Büyülü gibiydi. Düşüncelerinden kurtulup önündeki kıza yaklaştı. Ve elini yavaşça gözleri kapalı olan kızın bacağına koydu. İstemsizce yapmıştı, ilk defa bir kıza dokunmuştu.. Onun dokunmasıyla irkilen kız "SAKIN BİR DAHA BANA DOKUNMAYA KALKMA " diye bağırmıştı ayağındaki topukluyla tekmeyi adamın karnına indirirken. Böyle bir şeyi beklemeyen adam tekmeyle dizlerinin üzerine düşüp acıyla inlerken sözlerini tamamladı. "VE SAKIN BENİ KÜÇÜMSEME" Yaşadığı şeyin acısıyla ayağa kalkan adam kıza yaklaşıp kulağına " SAKİN OL EFSUN " demişti fısıltıyla " İlk defa bir kızdan tekme yedim beni şaşırtıyorsun" Elindeki zinciri alıp sıkıca kızın ayağına bağladı. "Eğer bunu da çıkartırsan gerçekten efsunlu olduğunu düşüneceğim. Söylesene Efsun kimsin sen ? " "BANA EFSUN DEMEYİ KES ! Biliyor musun bizde ilk defa birileri tarafından kaçırıldık, sizde beni şaşırttınız. "
Todos los derechos reservados
#889
mafia
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido