Diyar

Elric, birkaç dakika boyunca harabeye dönmüş evlere baktı. Kan, kemik ve demir. Yarası sızlıyordu. Sol elini yarasının üstüne bastırdı ve topallayarak bir tepeye çıktı. Kan öksürüyordu. Her yeri kan olmuştu. Ölümü beklerken sakinlikle ve ivedilikle ufka bakıyordu. Rüzgar yavaşlamş, hava yumuşamıştı. Duyduğu ayak sesiyle irkildi. Arkasını dönecek takati kalmamıştı. Omzunda bir kılıç hissetti. Zorla arkasını döndü ve Xant'a baktı. Elric'ten farkı yoktu, ölüm döşeğindeydi. Mavi gözleri sararmış, mahmur bakıyordu.
"Söylesene, öleceğimiz yer burası mı? "
Dedi Elric normalde kalın olan fakat şu an ağlamaklı olan sesiyle.
"Yolun sonuna geldik, Elric. Değdi mi?"
Xant hayal kırıklığıyla Elric'e bakıyordu.
Elric seslice güldü ve omzunu silkti.
"Değdi..."