AFUR
  • WpView
    reads 112
  • WpVote
    Stemmen 21
  • WpPart
    Delen 10
WpMetadataReadLopende
WpMetadataNoticeLaatst gepubliceerd vri, jul. 26, 2024
WpInfo
Fictie
Romantiek
"Avenoir?" "Hatıralara dalıp, kafanda döndürüp durmak." "Jouska?" "Kafanın içinde istemsizce döndürüp durulan konuşmalar, tartışmalar, diyaloglar." "Ne yapıyorsun sen, boş vakitlerinde oturup bunları mı ezberliyorsun?" "Öldürdüğüm insanları böyle sırtlıyorum." Duraksayan adama, gülümsedi kadın. "Chi Ku?" Adam deftere indirdi bakışlarını. Kadının söylediği kelimeyi bulmak için sayfaları karıştırdı. İki sayfanın ardından bulduğunda, duraksadı. Gördüğü şeye kaşları çatıldı. Cümleyi sesli okudu. "Üzgün, mutsuz ve zor şeyler yaşamamıza rağmen hala çok güçlüymüş gibi gülümsemek." Kadın hala gülümsüyordu. "Saudade?" Adam yine deftere döndü. Bulduğunda seslendirdi. "Kavuşamayacağımızı bildiğimiz kişiye karşı duyulan derin özlem." Şimdi ise özlemle bakıyordu kadın. Adam bu sefer deftere bakmadan sordu. "Hridayeş?" Kadın bir süre düşündü ama bilmediğini kabullendiğinde omuzlarını indirip kaldırdı. Adam cevapladı. "Her şeyden çok sevdiğin kişi, can parçan." Şimdi kadına can parçasıymış gibi bakan adamdı. Kadın sordu. "Aktuğ?" Adam gülümsedi. "Baştan kazanamayacağı bir savaşın içine girmiş iyilik tanrısı." Kadının gözleri doldu. "Sayina?" "Savaşın galibi, yaz mevsimi." Adam duruldu. Aklına gelen, gözlerini buğulandırdı. Bu sefer sorma sırası ondaydı. "Afur?" Kadın dolu gözlerine inat gülümseyerek cevapladı. "Savaşın kendisi, bela kasırgası."
Alle rechten voorbehouden
#257
kadın
WpChevronRight
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Illustration

Je bent misschien ook geïnteresseerd in

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Meer details
WpActionLinkInhoudsrichtlijnen