AKLIMDAKİ SEN

AKLIMDAKİ SEN

  • WpView
    Reads 110
  • WpVote
    Votes 12
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Apr 25, 2025
WpInfo
Fiction
Romance
Yavaş yavaş çekmeceyi açıp içinden ekmek bıçağını aldım. Sessiz bir şekilde içeriye doğru geçtim. Görünürde kimse yoktu. Yinede sessiz olmaya özen gösterdim. Elimde bıçak korkudan titriyordum. Burası ünlü bir restoranttı, Yıldırımların restorantı... Kimsenin cesareti buraya girmeye yetmezdi ki dışarıda güvenlik vardı. Arkamdan birinin geldiğini hissetmemle birlikte duvarın arkasına saklandım. Deri ceketli deri şapkalı biriydi. Yüzünü tam göremesemde tehlikeli biri olduğu belliydi. Bir elim ağzımda bir elimle de ekmek bıçağını tutuyordum. Sessizce burdan çıkıp birine haber vermem gerekiyordu. O rahat bir şekilde davranıp kendine içki doldurdu. Bende bu fırsattan yararlanıp geri geri çıkacakken Allah kahretsin ki yanımda bulunan vazoyu fark etmeden devirdim. Sonrası zaten çorap söküğü gibi geldi. Arkama bakmadan kaçmaya başladım. Tam arka kapıdan çıkacakken koluma birinin yapışmasıyla elimdeki bıçağı nereye sapladığımı bilmeden bir yerine sapladım. Ağlamaktan buğulaşan gözlerim yüzüne baksada kim olduğunu ayırt edemedi. Ben onu incelemeye kalmadan karşımda yere yığıldı. Ne yapacağını bilmez bir halde kapıyı açıp dışarıya çıktım. Ellerim titriyordu. Birini bıçaklamıştım kim olduğunu bilmediğim birinin katili olmuştum. Kapıya çıktığımda güvenliğin kapıda olmayışına dikkat etsemde onu umursayacak zamanım yoktu. Koşarak oradan uzaklaştım, perişan bir haldeydim. Biraz uzaklaştıktan sonra onu öyle bırakıp gidemeyeceğimin vicdan azabı sardı içimi koşarak geriye döndüm. Titreye titreye içeriye geri girdim. Etrafta kanlar vardı ama bıçakladığım adam yoktu. Sesimin titremesiyle birlikte 'Kimse var mı?' dedim. Kimseden, hiçbir şeyden ses gelmedi. Belkide çok yakında Sessizliği sevmeyen birileri gelirdi.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Gözler Aynı Sen
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem) - DÜZENLENECEK!
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • RUH-U REVAN
  • ASENA
  • AZE

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

More details
WpActionLinkContent Guidelines