SADECE SENİNLE
- LECTURES 19,060
- Votes 471
- Chapitres 56
Terminé sam., juin 15, 2024
"Ben seni sevmek dışında ne yaptım? Senden başka biri nasıl sevilir onu bile bilmiyorum ben. Yıllar sonra gelip oynadın mı benimle? Ne geçti eline ya! Ne geçti! Seviyorum ya ben seni! Aşığım sana ben! Ama sen? Sen sevdin mi beni? Ya sevmeyi geç! Sen hiç beni sevmeyi denedin mi? Denemedin. Çünkü Azra Mert'i seviyor. Herşeye rağmen! Herkese rağmen! Ama artık ben yokum Mert Karasay. Seni seven Azra yok artık!"
Tous Droits Réservés
#790
azra
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
BOZKIR
Benim adım Aleynanur Yavuzer. Nereliyim bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey var şu hayatta. O da ucu bucağı olmayan şu gökyüzünün altında bulunan yine ucu bucağı olmayan bozkır... Yalnız değildim hiçbir zaman. Yalnız kalamazdım da zaten. Bir tek yalnızlık korkutur beni bir de sevgisizlik. Yüreğime sığdırdım bozkırı. İlim ile amel etmeyi kendime bir yol seçtim. Sevgi... İşte onunla başa çıkamayacakmışım gibi hissediyorum çoğu zaman. Her sevdanın ardına gizlenmeyi en iyi bozkır bilir. _________________ Şu dağların bir dili vardır. Gökte uçan kuşların bir sırrı vardır. Görmek isteyene gözükür, görmek istemeyene ise kördür. Hafif bir sızıdır memleket hasreti bağrımda. Bedenimdeki sızıyı yıllardır beraberinde taşıyarak diyar diyar gezdim dolaştım. Neyi aradığımı bilmeden yol aldım. En son durağım bokzırdı ve oradan da ayrılamadım. Kayseri'yi terk etmek kolay değildir. Çünkü bağlarında bir sevda yatar. O sevdanın peşindeyim. Çünkü düşmanlarım var benim bu eteklerde. Çünkü vatanımı korkumak asli vazifemdir benim. Ben Mehmet Emin Özübir. Vatan aşkı, İslâm aşkı ile yanar yüreğim. _________________ Yayın Tarihi: 30 Haziran 2021
kalbimdeki esaret
KALBİMDEKİ ESARET (TAMAMLANDI) "Bazı dersler sınıflarda biter, bazıları ise ruhunuzu esir aldığında başlar." Ecrin için Ârâf Karahan; sadece sert disipliniyle tanınan bir öğretmen değil, kalbinin en derinlerine mühürlediği yasak bir sancıydı. Ondan kurtulmak için kıtalar aşmış, bir yıl boyunca hayaletinden kaçmıştı. Ta ki o iş ortaklığı masasına oturana dek... Bakışları hâlâ aynı sertlikte, sesi hâlâ aynı otoriteyle ruhunu titretiyordu. Ama bu kez masanın diğer tarafında "öğrenci" Ecrin değil, onun yeni ortağı vardı. "Öğretmen lafını unut Ecrin... Çünkü bu gece sana öğreteceğim hiçbir şey sınıfta kalmayacak." Uçak fobisinin getirdiği mecburiyetle başlayan o temas, 224 numaralı odanın loş ışığında son bulan bir kaçış hikayesine dönüşüyor. İntikamın soğuk nefesiyle harmanlanmış bu anlaşma, sönen mumların ardındaki büyük itirafı tetikleyebilecek mi? Ders bitti. Şimdi esaret vakti. Kaçacak yerin kalmadığında, celladının omzuna başını yaslamaya cesaretin var mı?Terminé
Günebakan Çiçeği
"Güneş yerine bak yıldızlara, Gecenin güneşi baktığın o yıldızlar olsun. Acıları güç olanın gülüşü iyilikler saçarmış. Hisset, Gülümse geceye, Gece senin, geceye güneş ol, Günebakan çiçeği." (Mir&Güz&İz) "23 Ağustos 2020 / 6 Ocak 2021" (Hikayeyi beğendiyseniz oylamayı ve herhangi bir eleştiri için yorum yapmayı unutmayın :)) Kapak tasarım: @iilyada_ (Çalınması ve kopyalanması halinde yasal işlem başlatılacaktır.)Terminé
( Sevda Çiçeği )Devam Edecek
bir mahalle hikayesi Deniz ve Ömer Asaf Bölümler kısa ve sizi sıkmayacak bir mahalle hikayesi:) Töre kitaplarım bittikten sonra başlayacaktır
SAUDADE
Bir daha hiç göremeyeceği birini özler mi insan? Ben özledim. Ben sevdim. Ben göremeyeceğimi bile bile sevdim. Dokunmadan, sarılmadan, ellerini tutmadan. Kokusu olmadan, sesi olmadan, nefesi olmadan Hayallerim, geleceğim olmadan. Ben o olmadan onu özledim. Ben o olmadan onu sevdim. Sahi dokunamadığı birini özleyebilir mi insan?Terminé
Begonvil Sokağı Çıkmazı
Adam, yalnızca gözlerinden anlaşılan derin bir hüzünle oturmuştu denize bakan banka. Bakışları uzaklara dalıyordu.İçsel bir çekişme yaşadığı belliydi. Her an öfkesi tarafından kırılabilecek gibi duran bir sessizlik içindeydi. Hazal hemen arkasında duvar örmüş gibi duran bir soğuklukla çökmüş omuzlarına bakıyordu. Yüzünde bir zamanlar paylaştıkları anıları hatırlatan bir burukluk vardı. İki taraf da sessizlik içinde, kendi acılarını ve geçmişin yükünü omuzlarında taşıyordu. "Affettim." diyebildi sadece Hazal. Adam Hazal'a yıllardır hissettiklerini,yaşadıklarını anlatmak istedi ama kelimeler yetersizdi. Ne diyeceğini bilmiyordu. "Hazal,ben..." Hazal sessizce gülümsedi ve bu adama bir zamanlar kadına ne kadar acı çektirdiğini hatırlattı. Adamın gözleri dolmuştu, pişmanlığıyla yüzleşmek zorundaydı. "Ben seni affettim Kenan.Ama vicdanın? O seni affedebildi mi?" ☆Aralarda texting bölümlerde vardır.
ZİFİRİ
"Gecenin Şahidi Olmaz" dedi. Dedi ve beni Zifiri'ye mahkum ederek bir başıma bıraktı... Hayatının ipleri sürekli başkalarını elindeydi Defne'nin. Her ne kadar eline almak istese de tam aksine bir düğüm daha atılıyordu o ipe. Bazen bile isteye ama çoğu zaman çaresizce.. Bu Defne'nin hikayesi... Hayatının iplerini eline alıp özgürlüğe kavuşmasının, kendi gökkuşağını oluşturmasının hikayesi. Ama göründüğü kadar kolay olmayacaktı bu. Sonunda beklediği gün gelip çattı Defne'nin. Üniversite son sınıf öğrencisi olan Defne mezuniyet balosunda saat tam gece yarısını gösterdiğinde işlenen bir cinayetin tam ortasında buldu kendini. Görgü tanığı ya da şahit olara değil, bizzat katil olarak. Sonrası hiçbir zaman eskisi gibi olmadı. Ne hayatı ne de hayatındakiler... Öyle bir an gelir ki hiç beklemediğiniz bir anda hayatınız bambaşka bir hâl alır. Kendinizi hiç tahmin dâhi edemediğiniz bir durum içerisinde bulursunuz. Asıl konu yıkılmamak, her şeye rağmen. "Yağmurun şiddetine aldanıp kaçarsan sonrasında oluşacak gökkuşağını göremezsin." Ben hep ıslanan ama gökkuşağını bir türlü göremeyenim.. Hep beraber kendi gökkuşağımızı oluşturabiliriz yeter ki umudumuz olsun.. Peki siz gecenin şahidi olmaya hazır mısınız?Terminé
Çölün Solmuş Papatyası🌼
Şanlıurfa'nın çöl sıcağı altında, yürekleri yakan bir aşk hikayesi yaşanıyordu. Özkan Ağa, bir zamanlar masum bir sevgiyle başlayan ilişkinin acımasız bir intikam hikayesine dönüştüğünün farkında bile değildi. Çocukluk aşkı Aslı'dan karşılık görememek, onu acımasız ve gaddar bir adama dönüştürmüştü. Şanlıurfa'nın korkulu rüyası haline gelen Özkan Ağa, gücünü her geçen gün artırırken, içi boşlukta kalmıştı. Konağın Mahkum Kızı Aslı ise, konak duvarları arasında solan bir papatya gibiydi. Özkan Ağa'nın acımasızlığı, kalbinde derin yaralar açmıştı. Yürek yarası, adeta solmuş bir papatyaya dönüşmüştü. Abisi Ayaz Ağa'nın, Özkan Ağa ile evlenmesine karşı çıkması, onu daha da mutsuz ediyordu. Ayaz Ağa, kardeşinin mutluluğunu düşündüğü halde, bu zorlu kararın ailesini parçalayacağının farkındaydı. ~İmkânsız Bir Aşkın Bedeli~ Ağanın küçük karısının yan karakterlerinin hikayesi bağımsız bir şekilde okunabilir
BENİM YAZGI'M
Hiç aşık oldunuz mu? Ya da aşkınızdan kaçtınız mı? Peki acı çekmekten, kaybetmekten korktunuz mu? Bu benim Yazgım iyisiyle, kötüsüyle aşkıyla, acısıyla. Bir yanda bütün zorluklarla tek başına mücadele eden bir kadın ve aşktan hep kaçan taraf. Diğer yanda ise hiç yalnız kalmamış ama hep aşkı tarafından vurulan bir adam. İkisininde Yazgısı bir yazılmış ama haberleri yok. Bakalım kader onlara istedikleri, arzu ettikleri duyguları ve hayatı yaşatacak mı?Terminé
Kaçış (Berdel ile Birleşen Hayatlar 2)
Berdel ile birleşen hayatlar 1 ile bir ilgisi yoktur. Kaçış Ben Asel Ezo Çakır... Hayatım bir gecede alt üst oldu... Hayatımın zehir olduğu o konak Zaza konağı... Benden ömrümü gençliğimi hayallerimi aldı kan aktı oysaki kan akmasın diye başlayan bir evlilikti bizimki en acısı da buydu ! Bu evliliğin sonunda ya sen ölüceksin Hejar Şiyar Zaza ya da ben ölücem ! Onların evliliği nasıl bir kan davasını bittirdi ise evlilik içinde akan kan ile birlikte yeni bir kan davasının başlatmıştı... Hejar Şiyar Zaza'nın destansı aşkı Asel Ezo ona gelmişti ama çok yanlış bir şekilde...Terminé
Benim adım Aleynanur Yavuzer. Nereliyim bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey var şu hayatta. O da ucu bucağı olmayan şu gökyüzünün altında bulunan yine ucu bucağı olmayan bozkır... Yalnız değildim hiçbir zaman. Yalnız kalamazdım da zaten. Bir tek yalnızlık korkutur beni bir de sevgisizlik. Yüreğime sığdırdım bozkırı. İlim ile amel etmeyi kendime bir yol seçtim. Sevgi... İşte onunla başa çıkamayacakmışım gibi hissediyorum çoğu zaman. Her sevdanın ardına gizlenmeyi en iyi bozkır bilir. _________________ Şu dağların bir dili vardır. Gökte uçan kuşların bir sırrı vardır. Görmek isteyene gözükür, görmek istemeyene ise kördür. Hafif bir sızıdır memleket hasreti bağrımda. Bedenimdeki sızıyı yıllardır beraberinde taşıyarak diyar diyar gezdim dolaştım. Neyi aradığımı bilmeden yol aldım. En son durağım bokzırdı ve oradan da ayrılamadım. Kayseri'yi terk etmek kolay değildir. Çünkü bağlarında bir sevda yatar. O sevdanın peşindeyim. Çünkü düşmanlarım var benim bu eteklerde. Çünkü vatanımı korkumak asli vazifemdir benim. Ben Mehmet Emin Özübir. Vatan aşkı, İslâm aşkı ile yanar yüreğim. _________________ Yayın Tarihi: 30 Haziran 2021
Plus d’InfosDirectives de Contenu