1.Bölüm

İçimdeki ateş şimdi daha şiddetli ! kıvılcım olan hayatım her yere alev püskürtecek derecede büyükken bile ben kaçmayı tercih etmiştim.
Ölümü kendime kurtuluş olarak seçmiş Hayatımı ince bir ip ve ayaklarımın altında kayan tabureye mahkum bırakmıştım.

Gözlerime inen kara perdeden birşey görmezken odada yükselen tiz bir ses kulaklarımı büyük bir yenilgiye uğratmıştı.
"Sende mi hayatının katili olacaksın"?
Cama yansıyan görüntümle kulağıma dolan cümle hayatımı film şeridi gibi gözler önüne sermişti.
-yüzüme yansıyan alaylı bir hareketle dudaklarımdan dökülen tek bir cümle ikimizide birbirimize kitlemişti.

-Güldürme beni doktor hayat gülmek için çok acımasız.

Kim bile bilirdi ki tek bir cümle ikimizin hayatını alev topuna çevirip tekrardan küllerinden bir araya geleceğimizi.

Evet olmuştu biz ikimiz kendi hayatımızın ortak katili olmuştuk.