Yıldırım

Yıldırım

  • WpView
    Reads 9,873
  • WpVote
    Votes 385
  • WpPart
    Parts 16
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jan 20, 2026
"O Yıldırım esip gürleyen, her yeri birbirine karıştıran,şimdi noldu da yıldırımlarını saklıyor?" ⚡ "Ben Yıldırım,eserim de gürlerimde bunlar beni ben yapan etkenler yani herkesin bildiği etkenler. Kardeşlerim gittiğinden beridir yıldırımlarım eksik olmaz bu koskoca yalnız dünyada." ⚡ "O herkesin bildiği Yıldırımdı,tek fark kardeşleriyle güldüğü yüzü bir daha gülmedi,kardeşleriyle gülerken kısılan gözleri intikam ateşiyle yanıp tutuştu.Bu kötü kocaman dünyayı ateşiyle yakmaya ant içti." ⚡ "Dünya bir kere gülseydi bana kardeşlerime beraber kahvaltı yapıyor olurdum." ⚡ "Komutanım bizim için de yaşayın." ⚡ "Kardeşim doğum günün kutlu olsun" ⚡
All Rights Reserved
#197
erkekversiyon
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines