Taht Oyunu

Odamda sakince uyuyordum; uykusu, düzeni ve rutini ile birlikte çok normal bir geceydi ancak hayatınızın en travmatik anları hep normal başlardı zaten. Gördüğüm kabus ile sıçrayarak gözlerimi açtım, birkaç saniye sonra ise gözlerimi çok daha kötü bir kabusa açtığımı fark ettim. Yatağımın başında bir çift süikastçı duruyordu, ellerinde kılıçlar vardı ve eğer yana kaymak için bir saniye daha geç kalmış olsaydım tam kalbimin üstünde bir delik oluşmuş olurdu. Bu gece ölecektim, en azından suikastçıların düşünceleri bu yöndeydi. Onlara yanıldıklarını göstermek için ne kadar da sabırsızlanıyordum. Avcılar avları tarafından katledilecekti.

Onlar daha neler olduğunu kavrayamadan bacağıma saklı hançerimi aldım ve saldırmaya başladım. İlk kurbanım aralarından daha sıska olandı, iri olanı alt edebilmem için önce biraz ısınmam gerekiyordu. Hançerimi omzuna doğru savurduğumda dövüşebildiğime şaşırmış olmalıydı ki hamlemi karşılayamadı ancak ben bir hamle daha yapamadan kendini toparladı ve bana doğru atıldı. Hançeri tuttuğum kolumu hedef almıştı ancak son saniyede kaçındım ve kendimi kurtardım. Ben bunun rahatlamasını yaşıyorken iri olan kılıcını sol omzuma geçirdi. İşte şimdi canım acımıştı.

Bir süre daha savunma yaptıktan sonra artık sabrım kalmamıştı. Karanlık odamda onları göremiyordum ancak parlak kızıl saçlarım yerimi ele veriyordu. Balkonuma koştum ve bahçedeki çeşmeye baktım. Evet, bu iş görürdü. Onları balkona çektim ancak tuzağıma düşerek büyük aptallık etmişlerdi. Balkona adımlarını attıkları anda ikisinin de boğazları birer bıçak kadar keskin olan buz kristalleri tarafından kesilmişti. Evet, bunu ben yapmıştım; çeşmedeki suyu kontrol ederek küçük buz kristalleri yaratmıştım ve onları suikastçıların boğazından geçirmiştim.

Yerdeki cesetlere baktım, bunlar Frelandlıyd