Yakamoz

Nereye giderse gitsin arkasında bıraktığı bir iz, bir ışıltı var. Elaya çalan kahverengi buğulu gözleri bir şey kaybetmiş ve onu arıyormuş gibi etrafta geziniyor. Sonra bir koku çekiyor içine.. O da ne olsa gerek? Burnuna gelen o fesleğen ve kremalı koku.. İşte o an gözleri gözleriyle buluşur. O yeşil gözler.. O gözler, içinde kaybettiğini bulmuş hissiyatı veren.. Ki o gözler hayatına anlam kazandıran izler.

Bu yaşanma ihtimali az olan bir hikaye. Belki de bu an hiç var olmamıştı...