Efgan
- LECTURAS 2,568
- Votos 258
- Partes 13
Continúa
Última publicación hace alrededor de 21 horas
Özgürlüğünü Arayan yaralı bir kadın
Dila Revan
Hükümetmeye alışmış hırçın bir adam
Alparslan Bozdağ
Töreyle yazılmış bir kaderde, kalemi eline alan gerçekten kim olacak ?
Dila Revan kaderine boyun eğmek yerine savaşmak istedi lakin karşısında şartlarının hiç eşit olmadığı Mardin'in en güçlü adamı , dayı oğlu Alparslan Bozdağ duruyordu.
Onların hikâyesini töre yazdı, acı mühürledi.
Ama bazen en büyük isyan, kader diye sunulana "hayır" demekle başlar.
Onların Hikayeside tam böyle başladı.
Efgan
Todos los derechos reservados
#21
sevgi
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
ZİNCİRLİ GELİN
"Bazı fedakârlıklar kalbi değil, ruhu esir alır." Ağabeyinin hayatı bir kurşun kadar yakındır ölüme. Kurtuluş ise bir tek yoldadır: berdel. Rojbin, tanımadığı bir adamla, Aziz'le evlenmek zorundad ır. Ne hayalleri sorulmuştur ne de rızası... Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kaderin ve törenin arasında sıkışmış iki insanın hayatta kalma savaşı. Rojbin, sevmeyi değil, susmayı öğrenir. Gözleriyle haykırır, diliyle susar. Ama bazı suskunluklar, en büyük isyandır... Ey töre! Kaç yüzyıl daha Kanla yazılacaksın? Kaç kadın daha Senin için susacak?
AVARE KALPLER
Öfkeli gözleri gözlerimi bulduğunda yanıma doğru gelip beni kolumdan tutarak ayağa kaldırdı. "İmam nikahımız kıyılacak" dediğinde gözlerimi kocaman açtım şaşkınlıkla. "Baran! Hayır!" diye ağlamaya başlayan Zelal'e korkuyla baktım. "Ne nikahı, ne diyorsun sen... Ben bebeğimi aldı-" "Buraya gelerek, neler yapacaklarını gerçekten düşünmedin mi?" dedi arkamızda ağlayan Zelal'i duymazdan gelip sadece benimle konuşarak. "Ben, yani hayır bilmiyordum. Ne olur gideyim bir daha gelmem" dedim korkuyla. "Artık çok geç" diyerek merdivenlere yöneldi. Elimi tutup inerken bende peşinden iniyordum. Nikah ne demekti ya? Ben evlenmek için gelmemiştim ki buraya....Concluida
KAN DAVASI
Kızın küçüktür, Resul. Ve kuma olacak."Bu cümle, Arîn'in hayatının son sözüydü. Bir abisinin işlediği cinayetin bedeli, onun genç bedenine ve ruhuna ödetilecekti. Ailesi, oğullarının canı karşılığında onu, gaddarlığı dillere destan olan Baran Ağaya'kan bedeli ' olarak verdiler. Hiçbir suçu, günahı olmayan Arîn, bir mal gibi pazarlığı yapılan, duyguları sorulmayan bir 'kan bedeli'ydi.Baran'ın konağına getirildiği ilk anda başlayan işkence, sadece fiziksel değildi. Avlunun ortasına atılıp aşağılanması, "bu evde bir hizmetçiden bile değeri yok" denilerek insanlığından soyutlanması, onu bir 'hiç'e dönüştürmek içindi. Odası bir zindan, bakışlar bir hançer, suskunluk bir kabullenme bekçisiydi.Ancak Baran'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Arîn'in adı, 'Ateş' anlamına geliyordu. Ve o ateş, en karanlık zindanlarda bile sönmeyen bir kördü. İçindeki bu direniş, ne yalvarış ne de başkaldırıydı. Sessiz, dik, ve yıkılmayan bir onurdu.Bu öykü, bir kadının, kendisini 'hiç' olarak gören acımasız bir dünyaya, sadece var olarak meydan okuyuşunun hikayesidir. Bir mal değil, bir insan olduğunu kanıtlamak için, ruhundaki ateşi söndürmemenin verdiği amansız bir iç savaştır.
Nefretinle Sev Beni Ağa | +18 ✔️
Ben senin bedelinim Hazar Karahan, sevdan değil!" Dicle, özgürlüğüne vurulan prangayı kırmak için her şeyi göze almıştı. Ama Hazar'ın gözlerindeki o karanlık ateş, töreden daha yakıcıydı. Hazar: "Bu konaktan çıkışın yok Karaca. Ya bu ateşte beraber yanacağız ya da küllerimizi Fırat'a savuracağız." Sessiz bir feryat, kanlı bir berdel ve imkansız bir aşkın doğuşu... (+18) Başlama Tarihi : 30.11.2025 Bitiş tarihi : 30.06.2026Concluida
Gülistan (TAMAMLANDI)
"Bir umuttur seni gül bahçesinde yaşatan."Concluida
MİHRALİ
Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir'in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻
Kuma'nın Gölgesinde Aşk
Şanlıurfa'nın kavurucu sıcağında, Balıklı Göl'ün şahidinde başlayan bir aşk... Rojda Raman, Raman Aşireti'nin cesur ve inatçı kızı. Aşır Mirkanî ise Mirkanî Aşireti'nin genç ağası; bastığı yer titreyen, sözü geçen, yakışıklı ama mert bir adam. Töreye rağmen, rakip aşiretlerin husumetini göze alarak, ailelerini ikna edip evlendiler. Altı yıl boyunca aşkları ateş gibi yandı; konaklarında mutluluk, Harran ovalarında geziler, geceleri birbirlerine sarılarak geçirdiler. Ama bir şey eksikti: Çocuk sesi yoktu evlerinde. Berivan Ana'nın baskısı, aşiret büyüklerinin "Soy devam etmeli!" fısıltılarıyla kuma fikri ortaya çıktı. Genç, güzel ve entrikacı Narin, konağa ikinci gelin olarak geldi. Rojda bunu kabul etmedi: "Aşkımız tek kişilik Aşır... Paylaşmam seni!" diye isyan etti. Aşır ise töreyle aşk arasında kaldı. Zorunlulukla Narin'le "gereğini" yaptı, ama kalbi Rojda'daydı. Narin hamile kalınca her şey değişti: Kıskançlık fırtınaları, aşiret gerilimleri, Raman ve Mirkanî arasında husumet korkusu... Rojda direndi, odayı kilitleyip meydan okudu. Aşır ise "Sensiz ölürüm güneşim!" diye yalvardı. Entrikalar, gözyaşları, silahlı gerilimler... Peki aşk, töreye ve kuma'nın gölgesine yenilecek mi? Yoksa Rojda'nın isyanı zafer mi getirecek? Urfa'nın taş konaklarında, Balıklı Göl'ün dualarında saklı bir aşk hikâyesi... Kıskançlık, ihanet, possessive aşk ve direniş dolu bir drama!
TUTSAK
"Çok sorguladım kendimi, doğru olan bu muydu diye ? Belki de ona daha kötü olmam gerekiyordu. Ama buda doğru olan değildi. Hayatım boyunca ona karşı hep bir sper kuramazdım ki. Belki de bu yüzden iyi davranıyordum ona. Ya da alışmıştım artık... Bilmiyorum! Onun bana olan ilgisi korkutuyordu beni. Bir zamanlar nefret kusar gibi gözlerime bakan adam, şimdi gözlerime bakarken sanki bir şeyler söylüyordu. Bakarken gözlerimin içinde kayboluyordu sanki. Ve bu beni korkutuyordu. İçten içe sarıyordu tüm bedenimi bu korku.
CEHENNEMDEKİ KELEBEKLER
Bazen masumların canını yakacak kadar cesaretinin olması gerekebilir. Bazen kötülerin canını bağışlayacak kadar cesaretinin olması gerekebilir.
KÜLLERİNDEN
"O gün bana ihanet etmedi sadece, beni öldürdü - ama bir ceset olarak değil, bir fırtına olarak geri dönecektim."Concluida
"Bazı fedakârlıklar kalbi değil, ruhu esir alır." Ağabeyinin hayatı bir kurşun kadar yakındır ölüme. Kurtuluş ise bir tek yoldadır: berdel. Rojbin, tanımadığı bir adamla, Aziz'le evlenmek zorundadır. Ne hayalleri sorulmuştur ne de rızası... Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kaderin ve törenin arasında sıkışmış iki insanın hayatta kalma savaşı. Rojbin, sevmeyi değil, susmayı öğrenir. Gözleriyle haykırır, diliyle susar. Ama bazı suskunluklar, en büyük isyandır... Ey töre! Kaç yüzyıl daha Kanla yazılacaksın? Kaç kadın daha Senin için susacak?
Más detallesPautas de Contenido